Wednesday, February 29, 2012
Tuesday, February 28, 2012
Monday, February 27, 2012
Sunday, February 26, 2012
Saturday, February 25, 2012
Friday, February 24, 2012
Thursday, February 23, 2012
ဖိတ္ၾကားလႊာ
ဖိတ္ၾကားလႊာ
ေဆြးေႏြးေဟာေျပာမည့္ အေၾကာင္းအရာ -
“ အကူးအေျပာင္းဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာအေတြ႕အႀကံဳမ်ား ”
ေဆြးေႏြးေဟာေျပာၾကမည့္ ဆရာမ်ား -
ဦးတင္ေမာင္သန္း (စာေရးဆရာ ၊ သုေတသီ)
ဦးေအာင္ႏိုင္ဦး (ဗဟု ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအဖြဲ႔)
ဦးေဇာ္ဦး (စီးပြားေရးပညာရွင္)
အစီအစဥ္
ေန႔ရက္။ ၂၅ . ၀၂. ၂၀၁၂ (စေနေန႔)။
အခ်ိန္။ ေန႔လည္ ၂ း ၀၀ နာရီ။
ေနရာ။ ျမန္မာနိုင္ငံငါးလုပ္ငန္းအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ဘုရင့္ေနာင္လမ္း၊
အေနာက္ႀကိဳ႕ကုန္း၊ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္။
ေခတ္ေကာင္းကင္: မေျပာင္းလဲေသးေသာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္း
ေခတ္ေကာင္းကင္: မေျပာင္းလဲေသးေသာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္း: မေျပာင္းလဲေသးေသာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္း ေဖေဖၚ၀ါရီ ၉ ရက္ေန႔က က်ေနာ္ အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕ကိုသြားဖို႔ျဖစ္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ ေလယာဥ္...
မေျပာင္းလဲေသးေသာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္း
မေျပာင္းလဲေသးေသာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္း
ေဖေဖၚ၀ါရီ ၉ ရက္ေန႔က က်ေနာ္ အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕ကိုသြားဖို႔ျဖစ္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္အေရာင္းဆိုင္ေတြကိုဆက္သြယ္ေတာ့ပုဂလိကေလေၾကာင္းလိုင္းေတြမွာလက္မွတ္ မရေတာ့ဘူး လို႔သိရတယ္။ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းကဘဲရႏိုင္မယ္တဲ့။ အိုေကေပါ့ ကမ္းနားလမ္းမွာရွိတဲ့
ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းလက္မွတ္အေရာင္းဌါနကိုသြားလိုက္တယအေျဖကေတာ့ထံုးစံအတိုင္းလက္မွတ္ကုန္ပီတဲ့။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ထြက္လာေတာ့ အျပင္ကေစာင့္ေနတဲ့ပြဲစားေတြကအကိုဘယ္သြားခ်င္လဲ လက္မွတ္ရွိတယ္တဲ့ကိုယ္ကလည္းအေရးၾကီးေနေတာ့လုပ္မယ္ကြာဗန္းေမာ္သြားခ်င္တယ္၉ရက္ေန႔ လက္မွတ္လိုခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ အကိုခဏေစာင့္ဆိုၿပီးအထဲ၀င္သြားတယ္။ ခဏေနျပန္ထြက္လာၿပီး ၂ ေသာင္း ပိုေပးရမယ္ လက္မွတ္ရမယ္တဲ့။ လြယ္လိုက္တာ.. ဒီလိုနဲ႔မနက္၁၁ခြဲေလာက္က်ေတာ့လက္မွတ္ ရလာတယ္..
၉ ရက္ေန႔မနက္ ေလယာဥ္ထြက္ခ်ိန္က ၇နာရီ ၃၀ ကြင္းခ်ိန္းက ၅ နာရီ ၃၀၊ က်ေနာ္အိမ္ကေန မနက္ ၅ နာရီေလာက္ထြက္လိုက္တယ္။ ႏွင္းပိတ္ေနလို႔တဲ့ ေလယာဥ္က ၉နာရီခြဲမွ ထြက္တယ္။ ထားပါေတာ့ ရာသီဥတုကိုး ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေပါ့။
ဟိုေရာက္ေတာ့ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေနာက္ေန႔ဘဲ အျပန္အတြက္ လက္မွတ္သြား၀ယ္တယ္ၾကိဳမေရာင္း ဘူးတဲ့။ လိုခ်င္တဲ႔ေန႔ မတိုင္ခင္ ၃ ရက္ေလာက္ အလိုမွေရာင္းေပးမယ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ အဲ့ေန႔ေရာက္ေတာ့ သြား၀ယ္တယ္။ မရေတာ့ဘူးတဲ့ဟိုနားဒီနားၾကည့္ေတာ့လဲ ပြဲစားကမေတြ႔။ ျပသနာဘဲေပါ့။ ဒါနဲ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္သူကဌါနတစ္ခုက လူၾကီး ဟဲဟဲ သူ႔ဘဲအားကိုးရေတာ့တာေပါ့. ေျပာလိုက္ေတာ့သူကစာတစ္ေစာင္ေရးေပးလိုက္တယ္. သူ႔စာနဲ႔၀ယ္ေတာ့မွရတယ္. အဲ့ခ်ိန္မွာဘဲ
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ လက္မွတ္ေရာင္းဆီမွာ ေငြ ၂၀၀၀၀ ပိုေပးၿပီး၀ယ္ေနတာေတြ႔ေတာ့မွ
ေအာ္ဒီမွာက ပြဲစားမလိုပါလား တိုက္ရိုက္ေငြေပးရင္ ရပါလားဆိုတာသိသြားေတာ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ေလယာဥ္စီးရမယ့္ေန႔ (၁၆ ရက္ေဖေဖၚ၀ါရီ ၂၀၁၂) ေရာက္ေတာ့ မနက္ ၈နာရီခြဲကြင္းခ်ိန္းတဲ့ ၉နာရီေလာက္ေရာက္ေအာင္သြားလုိက္တယ္.. ေလယာဥ္ကေရာက္မလာဘူး ေန႔လည္၁၂ နာရီေလာက္မွ ေလယာဥ္ေရာက္လာတယ္ ရန္ကုန္၊ မန္းေလး သြားမယ့္သူေတြကတက္လို႔မရေသးဘူးတဲ႔ ေလယာဥ္ကျမစ္ၾကီးနားကို အရင္သြားမွာ အျပန္မွ ရန္ကုန္၊မန္းေလးခရီးသည္ေတြကို ၀င္ေခၚမယ္တဲ့. ဒါနဲ႔ဗိုက္ကလဲ ဆာလာေတာ့ ဆိုင္ကယ္တက္စီနဲ႔အျပင္ထြက္ၿပီးထမင္းစားလိုက္တယ္. ေန႔လည္၂နာရီေလာက္မွေလယာဥ္ျပန္၀င္လာတယ္.ကိုယ္ေတြေတာ့သြားရေတာ့မယ္ေပါ့ဆိုၿပီး
အထုပ္ဆြဲ ေက်ာပိုးအိတ္လြယ္နဲ႔ေပ့ါ။ ဒီလိုနဲ႔ ၂နာရီခြဲေလာက္မွကြင္းတာ၀န္ခံဆိုတဲ့သူက ၀င္လာၿပီး ေလယာဥ္က ဘီးေပါက္သြားလို႔ပါ၊ရန္ကုန္ကေလယာဥ္တစ္စီးလာၾကိဳပါ့မယ္ညေန၄နာရီေလာက္ျပန္လာခဲ့ပါတဲ့။ ဒါပထမဆံုးအၾကိမ္
ေလယာဥ္ကြင္းက ရတဲ့ information ဘဲ။ ဒီလိုနဲ႔ျပန္ေပါ့ တည္းတဲ့ေနရာကို ညေန၄နာရီျပန္လာေတာ ့ ခဏေစာင့္ရင္း ညေန ၅ နာရီေလာက္မွာ ရန္ကုန္က ေလယာဥ္တစ္စီးေရာက္လာတယ္။ ကဲဒီတစ္ခါေတာ့ သြားရပီေပါ့စိတ္ကူးေနတုန္းေရာက္လာတဲ့ေလယာဥ္ကေသးလို႔တဲ့ ေနျပည္ေတာ္သြားမယ့္သူေတြဘဲလိုက္ လို႔ ရမယ္တဲ့။ အဲ့ဒီ့ေလယာဥ္က ဘီးလဲဖို႔ လိုအပ္တဲပစည္းေတြသယ္လာတယ္၊ ဘီးလဲၿပီးရင္ထြက္ပါမယ္တဲ့။
ဒီလိုနဲ႔ေစာင့္ရင္း ေစာင့္ရင္း ၾကည့္ေနတာ ဘီးက ျဖဳတ္လို႔ကို မရေသးဘူး ညက၇နာရီထိုးေနၿပီ၊ ေလယာဥ္ကြင္းမွာက မီးလဲမရွိဘူး၊ ဘီးလဲေနတဲ့သူေတြကဓါတ္မီးေသးေသးေလးနဲ႔ လဲေနတာ၊ ေစာင့္ေနတဲ့ခရီးသည္ေတြက ေၾကာက္လာၿပီ၊က်ေနာ္ကေတာ့မစီးရဲေတာ့ဘူး မီးမရွိတဲ့ေလယာဥ္ကြင္းက ထြက္မယ့္ေလယာဥ္ကို ျပင္ေနတာကလက္ႏိွပ္ဓါတ္မီးေသးေသးေလးနဲ႔၊ ခရီးသည္အကုန္လံုးကလဲ မစီးရဲေတာ့ဘူး မစီးဘူးအပ္ထားတဲ့အိတ္ေတြျပန္ေပးဖို႔ ေတာင္းမယ္ဆိုေတာ့ ေလယာဥ္ကြင္းမွ တာ၀န္ရွိတဲ့သူကိုရွာမေတြ႔ဘူး ကြင္းတာ၀န္ခံဆိုတဲ့သူက ဘာ information မွလဲမေပး၊ ရုတ္ရုတ္
ရုတ္ရုတ္ျဖစ္ေနတဲ့ ခရီးသည္ေတြကိုလဲ မထိန္းသိမ္းဘဲ သူနဲ႔ဘာမွမဆိုင္တဲ့ေလယာဥ္ဘီးလဲတဲ့ဆီမွာ သြားေယာင္ေနတယ္။ ခရီးသည္အခ်ိဳ႕ျပသနာရွာေတာ့မွရဲတစ္ေယာက္ကသြားေခၚေပးတယ္။ အဲ့ဒီ့ တာ၀န္ခံဆိုတဲ့လူက ေစာင့္ပါတဲ့ျပင္ေနပါတယ္တဲ့ လိုတဲ့ပစည္းကို ၿမိဳ႕ထဲထြက္၀ယ္ေနပါတယ္တဲ့၊ ေလယာဥ္ပစည္းဗန္းေမာ္မွာရမွန္း က်ေနာ္လဲအဲ့ေတာ့မွသိေတာ့တယ္။ ခရီးသည္ေတြအကုန္လံုးက
မလိုက္ရဲေတာ့ဘူး ျပန္မယ္ အိတ္ေတြျပန္ထုတ္ေပးပါ အတင္းေတာင္းဆိုေတာ့မွ ည ဂ နာရီခြဲမွာ အိတ္ေတြျပန္ရတယ္၊ ေနာက္ရက္မနက္၁၀နာရီကိုကြင္းခ်ိန္းျပန္ေပးလိုက္တယ္။ေနာက္ေန႔မနက္ေရာက္ေတာ့ ရန္ကုန္ကေနေလယဥ္တစ္စီး ေရာက္ေနတာေတြ႔တယ္။
က်ေနာ္တို႔ကုိလာေခၚတဲ့ေလယာဥ္လို႔ထင္တာေပါ့ ဟုတ္ဘူးဗ် ဘီးလဲဖို႔ ေမ့က်န္ခဲ့တဲ့
ပစည္းေတြလာပို႔တာတဲ့၊ ေသလိုက္ပါေတာ့၊ ဒီလိုနဲ႔ ေန႔လည္၁၂နာရီခြဲမွာတကယ္ေလယဥ္ထြက္ျဖစ္သြား ပါတယ္။ ထမင္းက မစားရေသးေတာ့ ဗိုက္ေတြကက ဆာေနတာေပါ့၊ေလယဥ္ေမာင္၊ မယ္ ေတြကလဲ ဆက္ဆံေရးေကာင္းပါတယ္၊ သူတို႔လဲဗန္းေမာ္မွာတစ္ညအိပ္လိုက္ ရတာကိုး၊ က်ေနာ္တို႔ေၾကာင့္အိပ္လိုက္ရတဲ့ ပံုစံနဲ႔ေတာင္းပန္စကားတစ္ခြန္းမေျပာဘူး၊ မ်က္ႏွာက ရွစ္ေခါက္ခ်ိဳးနဲ႔၊
ခရီးသည္ေတြကျပန္ေၾကာက္ေနရတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ညေန ၃ နာရီခြဲေလာက္မွာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္းလိုင္းရဲ႕ ေလယာဥ္ၾကီးဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကိုေအာင္ျမင္စြာဆိုက္ကပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဗန္းေမာ္ကေန ရန္ကုန္ကို ေလယာဥ္နဲ႔လာတာၾကာခ်ိန္စုစုေပါင္း ၂၇ နာရီခြဲၾကာသြားပါတယ္။
ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားခင္ဗ်ား ျပဳျပင္ပါအံုးလို႔ ေျပာလုိက္ပါရေစ။
ေဖေဖၚ၀ါရီ ၉ ရက္ေန႔က က်ေနာ္ အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕ကိုသြားဖို႔ျဖစ္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္အေရာင္းဆိုင္ေတြကိုဆက္သြယ္ေတာ့ပုဂလိကေလေၾကာင္းလိုင္းေတြမွာလက္မွတ္ မရေတာ့ဘူး လို႔သိရတယ္။ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းကဘဲရႏိုင္မယ္တဲ့။ အိုေကေပါ့ ကမ္းနားလမ္းမွာရွိတဲ့
ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းလက္မွတ္အေရာင္းဌါနကိုသြားလိုက္တယအေျဖကေတာ့ထံုးစံအတိုင္းလက္မွတ္ကုန္ပီတဲ့။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ထြက္လာေတာ့ အျပင္ကေစာင့္ေနတဲ့ပြဲစားေတြကအကိုဘယ္သြားခ်င္လဲ လက္မွတ္ရွိတယ္တဲ့ကိုယ္ကလည္းအေရးၾကီးေနေတာ့လုပ္မယ္ကြာဗန္းေမာ္သြားခ်င္တယ္၉ရက္ေန႔ လက္မွတ္လိုခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ အကိုခဏေစာင့္ဆိုၿပီးအထဲ၀င္သြားတယ္။ ခဏေနျပန္ထြက္လာၿပီး ၂ ေသာင္း ပိုေပးရမယ္ လက္မွတ္ရမယ္တဲ့။ လြယ္လိုက္တာ.. ဒီလိုနဲ႔မနက္၁၁ခြဲေလာက္က်ေတာ့လက္မွတ္ ရလာတယ္..
၉ ရက္ေန႔မနက္ ေလယာဥ္ထြက္ခ်ိန္က ၇နာရီ ၃၀ ကြင္းခ်ိန္းက ၅ နာရီ ၃၀၊ က်ေနာ္အိမ္ကေန မနက္ ၅ နာရီေလာက္ထြက္လိုက္တယ္။ ႏွင္းပိတ္ေနလို႔တဲ့ ေလယာဥ္က ၉နာရီခြဲမွ ထြက္တယ္။ ထားပါေတာ့ ရာသီဥတုကိုး ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေပါ့။
ဟိုေရာက္ေတာ့ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေနာက္ေန႔ဘဲ အျပန္အတြက္ လက္မွတ္သြား၀ယ္တယ္ၾကိဳမေရာင္း ဘူးတဲ့။ လိုခ်င္တဲ႔ေန႔ မတိုင္ခင္ ၃ ရက္ေလာက္ အလိုမွေရာင္းေပးမယ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ အဲ့ေန႔ေရာက္ေတာ့ သြား၀ယ္တယ္။ မရေတာ့ဘူးတဲ့ဟိုနားဒီနားၾကည့္ေတာ့လဲ ပြဲစားကမေတြ႔။ ျပသနာဘဲေပါ့။ ဒါနဲ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္သူကဌါနတစ္ခုက လူၾကီး ဟဲဟဲ သူ႔ဘဲအားကိုးရေတာ့တာေပါ့. ေျပာလိုက္ေတာ့သူကစာတစ္ေစာင္ေရးေပးလိုက္တယ္. သူ႔စာနဲ႔၀ယ္ေတာ့မွရတယ္. အဲ့ခ်ိန္မွာဘဲ
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ လက္မွတ္ေရာင္းဆီမွာ ေငြ ၂၀၀၀၀ ပိုေပးၿပီး၀ယ္ေနတာေတြ႔ေတာ့မွ
ေအာ္ဒီမွာက ပြဲစားမလိုပါလား တိုက္ရိုက္ေငြေပးရင္ ရပါလားဆိုတာသိသြားေတာ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ေလယာဥ္စီးရမယ့္ေန႔ (၁၆ ရက္ေဖေဖၚ၀ါရီ ၂၀၁၂) ေရာက္ေတာ့ မနက္ ၈နာရီခြဲကြင္းခ်ိန္းတဲ့ ၉နာရီေလာက္ေရာက္ေအာင္သြားလုိက္တယ္.. ေလယာဥ္ကေရာက္မလာဘူး ေန႔လည္၁၂ နာရီေလာက္မွ ေလယာဥ္ေရာက္လာတယ္ ရန္ကုန္၊ မန္းေလး သြားမယ့္သူေတြကတက္လို႔မရေသးဘူးတဲ႔ ေလယာဥ္ကျမစ္ၾကီးနားကို အရင္သြားမွာ အျပန္မွ ရန္ကုန္၊မန္းေလးခရီးသည္ေတြကို ၀င္ေခၚမယ္တဲ့. ဒါနဲ႔ဗိုက္ကလဲ ဆာလာေတာ့ ဆိုင္ကယ္တက္စီနဲ႔အျပင္ထြက္ၿပီးထမင္းစားလိုက္တယ္. ေန႔လည္၂နာရီေလာက္မွေလယာဥ္ျပန္၀င္လာတယ္.ကိုယ္ေတြေတာ့သြားရေတာ့မယ္ေပါ့ဆိုၿပီး
အထုပ္ဆြဲ ေက်ာပိုးအိတ္လြယ္နဲ႔ေပ့ါ။ ဒီလိုနဲ႔ ၂နာရီခြဲေလာက္မွကြင္းတာ၀န္ခံဆိုတဲ့သူက ၀င္လာၿပီး ေလယာဥ္က ဘီးေပါက္သြားလို႔ပါ၊ရန္ကုန္ကေလယာဥ္တစ္စီးလာၾကိဳပါ့မယ္ညေန၄နာရီေလာက္ျပန္လာခဲ့ပါတဲ့။ ဒါပထမဆံုးအၾကိမ္
ေလယာဥ္ကြင္းက ရတဲ့ information ဘဲ။ ဒီလိုနဲ႔ျပန္ေပါ့ တည္းတဲ့ေနရာကို ညေန၄နာရီျပန္လာေတာ ့ ခဏေစာင့္ရင္း ညေန ၅ နာရီေလာက္မွာ ရန္ကုန္က ေလယာဥ္တစ္စီးေရာက္လာတယ္။ ကဲဒီတစ္ခါေတာ့ သြားရပီေပါ့စိတ္ကူးေနတုန္းေရာက္လာတဲ့ေလယာဥ္ကေသးလို႔တဲ့ ေနျပည္ေတာ္သြားမယ့္သူေတြဘဲလိုက္ လို႔ ရမယ္တဲ့။ အဲ့ဒီ့ေလယာဥ္က ဘီးလဲဖို႔ လိုအပ္တဲပစည္းေတြသယ္လာတယ္၊ ဘီးလဲၿပီးရင္ထြက္ပါမယ္တဲ့။
ဒီလိုနဲ႔ေစာင့္ရင္း ေစာင့္ရင္း ၾကည့္ေနတာ ဘီးက ျဖဳတ္လို႔ကို မရေသးဘူး ညက၇နာရီထိုးေနၿပီ၊ ေလယာဥ္ကြင္းမွာက မီးလဲမရွိဘူး၊ ဘီးလဲေနတဲ့သူေတြကဓါတ္မီးေသးေသးေလးနဲ႔ လဲေနတာ၊ ေစာင့္ေနတဲ့ခရီးသည္ေတြက ေၾကာက္လာၿပီ၊က်ေနာ္ကေတာ့မစီးရဲေတာ့ဘူး မီးမရွိတဲ့ေလယာဥ္ကြင္းက ထြက္မယ့္ေလယာဥ္ကို ျပင္ေနတာကလက္ႏိွပ္ဓါတ္မီးေသးေသးေလးနဲ႔၊ ခရီးသည္အကုန္လံုးကလဲ မစီးရဲေတာ့ဘူး မစီးဘူးအပ္ထားတဲ့အိတ္ေတြျပန္ေပးဖို႔ ေတာင္းမယ္ဆိုေတာ့ ေလယာဥ္ကြင္းမွ တာ၀န္ရွိတဲ့သူကိုရွာမေတြ႔ဘူး ကြင္းတာ၀န္ခံဆိုတဲ့သူက ဘာ information မွလဲမေပး၊ ရုတ္ရုတ္
ရုတ္ရုတ္ျဖစ္ေနတဲ့ ခရီးသည္ေတြကိုလဲ မထိန္းသိမ္းဘဲ သူနဲ႔ဘာမွမဆိုင္တဲ့ေလယာဥ္ဘီးလဲတဲ့ဆီမွာ သြားေယာင္ေနတယ္။ ခရီးသည္အခ်ိဳ႕ျပသနာရွာေတာ့မွရဲတစ္ေယာက္ကသြားေခၚေပးတယ္။ အဲ့ဒီ့ တာ၀န္ခံဆိုတဲ့လူက ေစာင့္ပါတဲ့ျပင္ေနပါတယ္တဲ့ လိုတဲ့ပစည္းကို ၿမိဳ႕ထဲထြက္၀ယ္ေနပါတယ္တဲ့၊ ေလယာဥ္ပစည္းဗန္းေမာ္မွာရမွန္း က်ေနာ္လဲအဲ့ေတာ့မွသိေတာ့တယ္။ ခရီးသည္ေတြအကုန္လံုးက
မလိုက္ရဲေတာ့ဘူး ျပန္မယ္ အိတ္ေတြျပန္ထုတ္ေပးပါ အတင္းေတာင္းဆိုေတာ့မွ ည ဂ နာရီခြဲမွာ အိတ္ေတြျပန္ရတယ္၊ ေနာက္ရက္မနက္၁၀နာရီကိုကြင္းခ်ိန္းျပန္ေပးလိုက္တယ္။ေနာက္ေန႔မနက္ေရာက္ေတာ့ ရန္ကုန္ကေနေလယဥ္တစ္စီး ေရာက္ေနတာေတြ႔တယ္။
က်ေနာ္တို႔ကုိလာေခၚတဲ့ေလယာဥ္လို႔ထင္တာေပါ့ ဟုတ္ဘူးဗ် ဘီးလဲဖို႔ ေမ့က်န္ခဲ့တဲ့
ပစည္းေတြလာပို႔တာတဲ့၊ ေသလိုက္ပါေတာ့၊ ဒီလိုနဲ႔ ေန႔လည္၁၂နာရီခြဲမွာတကယ္ေလယဥ္ထြက္ျဖစ္သြား ပါတယ္။ ထမင္းက မစားရေသးေတာ့ ဗိုက္ေတြကက ဆာေနတာေပါ့၊ေလယဥ္ေမာင္၊ မယ္ ေတြကလဲ ဆက္ဆံေရးေကာင္းပါတယ္၊ သူတို႔လဲဗန္းေမာ္မွာတစ္ညအိပ္လိုက္ ရတာကိုး၊ က်ေနာ္တို႔ေၾကာင့္အိပ္လိုက္ရတဲ့ ပံုစံနဲ႔ေတာင္းပန္စကားတစ္ခြန္းမေျပာဘူး၊ မ်က္ႏွာက ရွစ္ေခါက္ခ်ိဳးနဲ႔၊
ခရီးသည္ေတြကျပန္ေၾကာက္ေနရတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ညေန ၃ နာရီခြဲေလာက္မွာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္းလိုင္းရဲ႕ ေလယာဥ္ၾကီးဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကိုေအာင္ျမင္စြာဆိုက္ကပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဗန္းေမာ္ကေန ရန္ကုန္ကို ေလယာဥ္နဲ႔လာတာၾကာခ်ိန္စုစုေပါင္း ၂၇ နာရီခြဲၾကာသြားပါတယ္။
ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားခင္ဗ်ား ျပဳျပင္ပါအံုးလို႔ ေျပာလုိက္ပါရေစ။
ေခတ္ေကာင္းကင္: ဘယ္သူဖယ္မွာလဲ
ေခတ္ေကာင္းကင္: ဘယ္သူဖယ္မွာလဲ: Eleven Media Group မနက္က ကၽြန္မ နမၼတီးမွာ ေျပာသြားပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ မနက္က ႏွင္းေတြ ပိတ္ျပီးေတာ့ ေလယာဥ္က ရန္ကုန္က မထြက္ႏိုင္ဘူး။ မထြက္ႏ...
ေခတ္ေကာင္းကင္: “After you”
ေခတ္ေကာင္းကင္: “After you”: “After you” ရန္ကုန္ေလဆိပ္ ရွက္ရွက္နဲ႔ ၀န္ခံပါရေစ။ ရန္ကုန္ႏိုင္ငံတကာေလဆိပ္မွာ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။ ေလဆိပ္ရဲ႔ ဧည့္ခန္းမထ...
Wednesday, February 22, 2012
“After you”
 |
| ရန္ကုန္ေလဆိပ္ |
ရန္ကုန္ႏိုင္ငံတကာေလဆိပ္မွာ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။ ေလဆိပ္ရဲ႔ ဧည့္ခန္းမထဲမွာ မႏၲေလးကိုသြားမယ့္ ေလယာဥ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေန ခဲ့တယ္။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ႏိုင္ငံေပါင္းစုံက ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းကို ဆက္တဲ့ အမ်ားသုံးတယ္လီဖုန္း တစ္ခု ရွိတယ္။ အဲဒီ့တယ္လီဖုန္းက တယ္လီဖုန္းဆက္ခ မေပးရပါဘူး။ အဲ့ဒီ တယ္လီဖုန္းကို ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ဆက္ေနတယ္။ သူ႔ေနာက္မွာလည္း တယ္လီဖုန္း ဆက္ဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့သူ ေလး ငါးေယာက္ေလာက္ရွိတယ္။ ေကာင္မေလးကလည္း တယ္လီဖုန္းဆက္ေနတာ ၿပီးကိုမၿပီးႏိုင္ဘူး။ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ၾကာမွ ေနာက္တစ္ေယာက္အလွည့္ ေရာက္ေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီ တစ္ေယာက္ကလည္း ဖုန္းေျပာလိုက္တာအၾကာၾကီးပဲ။
ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္က အဲ့ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနပုံရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဖုန္းေျပာ ေနတဲ့လူေတြကိုၾကည့္ၿပီး“အားနာမႈမရွိလိုက္ၾကတာ”လို႔ ခံစားရတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ မႏၲေလးကိုသြားမယ့္ေလယာဥ္ ေရာက္လာပါတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကိုတက္ဖို႔ “စပီကာ”က ေၾကညာပါတယ္။ မႏၲေလးကို သြားမယ့္ခရီးသည္ေတြ အားလုံး လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္သြားၾကတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကို သြားဖို႔ ဘတ္(စ္)ကားတစ္စီး ထိုးဆိုက္လာတယ္။ အဲ့ဒီကားနဲ႔ ေလယာဥ္ဆီကို ေလယာဥ္စီး ခရီးသည္ ေတြသယ္ေဆာင္မွာျဖစ္တယ္။ လူေတြဟာ ဘတ္(စ္)ကားေပၚကို အလုအယက္ပဲ တိုးေ၀ွ႔တက္ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ။ တိုးေ၀ွ႔တက္တဲ့အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္းပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ေလယာဥ္ဆီကို ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္သြားတယ္။ ေလယာဥ္ပ်ံရဲ႕ ေနာက္အနားအေပါက္က ကၽြန္ေတာ္ တို႔တက္ရတယ္။ ဒီလိုပါပဲ... ေလယာဥ္ေပၚကို တိုးေ၀ွ႕ၿပီးတက္လိိုက္တယ္။ ကိုယ့္ထိုင္ခုံနဲ႔ ကိုယ္ဆိုေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မ်ား တိုးေ၀ွ႕တက္ခဲ့မွန္း ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ မစဥ္းစားမိဘူး။ တိုးတာ၊ ေ၀ွ႔တာ၊ တြန္းတာ၊ တိုက္တာ အက်င့္ပါေနလို႔႔ပဲျဖစ္မယ္။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးကထိုင္ခုံမွာ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ လာထိုင္တယ္။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေတြ႕ခဲ့တဲ့သူပါ။ သူဟာ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္စြာပဲ စာအုပ္တစ္အုပ္ကိုဖတ္ေနတယ္။ ေလယာဥ္တက္ၿပီးလို႔ (၁၀)မိနစ္ေလာက္အၾကာမွာ ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြက လက္တြန္းလွည္းေလးေတြကိုတြန္းၿပီး အစား အေသာက္လာေကၽြးပါတယ္။ အပူလား။ အေအးလား။ ႀကိဳက္ရာသုံးေဆာင္လို႔ရတယ္။ေဖာ့ဘူးေလးနဲ႔ အသားညႇပ္ ေပါင္မုန္႔တစ္လုံးစီ လိုက္ၿပီးေ၀တယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ထိုင္ခုံက အတြင္းဘက္မွာပါ။ အစားအေသာက္လာၿပီးေပးတဲ့ ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြက တစ္တန္းၿပီးတစ္တန္း၊ တစ္ခုံၿပီးတစ္ခုံ စနစ္တက် ေပးေ၀ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခုံအနားလည္းေရာက္ေရာ ကၽြန္ေတာ္က ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကိုလွမ္းယူလိုက္တယ္ အသားညႇပ္ေဖာ့ဘူး တစ္ဘူးကို လွမ္းယူလိုက္ တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီႏိုင္ငံျခားသားက လူသြားလမ္းရဲ႕ေဘးမွာ ေနရာယူထားသူ။ သူက အရင္ယူရမွာ။ ကၽြန္ေတာ္က အတြင္းဖက္ကခုံမွာ ထိုင္တဲ့သူ။ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္မွယူရမွာ။ ဒါေပမယ္ ကၽြန္ေတာ္က အရင္ လက္ကိုလွမ္းလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံျခားသားက စကားတစ္ခြန္းေျပာတယ္။
“After you”
အဲ့ဒီစကားကိုၾကားၾကားခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ပါဘူး။ အစာစားရင္း ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတယ္။
“After you” တဲ့။
After ဆိုတာ... ၿပီးေနာက္။
you ဆိုတာ... သင္၊ မင္း၊ နင္၊ ရွင္။
ဒီေတာ့... “After you” ဆိုတာ “မင္းၿပီးမွ”လို႔ အဓိပၸာယ္ရတယ္။ “မင္းကို ဦးစားေပး”ပါတယ္။ “မင္းအရင္လုပ္”ပါ။ ဒီလို သေဘာေဆာင္တဲ့ အဂၤလိပ္ေခတ္ေပၚ စကားတစ္ခုပါ။ကၽြန္ေတာ္ ေတြးရင္းနဲ႔ ရွက္လာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ “After me” သမားပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ မီးရထားလက္မွတ္တန္းစီရင္လည္း ငါရဖို႔...။
ဘတ္(စ္)ကားစီးရင္လည္း ငါအရင္တက္ဖို႔။ ငါ အရင္ေနရာရဖို႔။
ကားေမာင္းရင္လည္း လမ္းဆုံမွာ ငါ အရင္ကူးဖုိ႔။ ငါ အရင္ျဖတ္ဖို႔။
လမ္းကူးရင္လည္း ငါ အရင္ ဟိုဘက္ေရာက္ဖို႔...။
အလုပ္ေလွ်ာက္ရင္လည္း ငါ အလုပ္အရင္ရဖို႔...။
ငါအဆင္ေျပဖို႔...။
“After me”....
“After me”....
“After me”....
ငါၿပီးမွ မင္း...။ ငါအရင္...။ ငါ့ကို ဦးစားေပး။
ေတြးရင္း ေတြးရင္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းရွက္လာမိတယ္။
ဒီအေၾကာင္းကို အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေဖနဲ႔အေမကို ေျပာျပမိတယ္။ အေမေျပာတဲ့စကားဟာ မွတ္သားေလာက္ပါတယ္။
“After you” ဆိုတဲ့ စိတ္ဟာ လူႀကီးလူေကာင္းစိတ္ပဲ။ အိမ္မွာ ထမင္းဟင္းကို အေမကခ်က္တယ္။ အေမခ်က္ထားတဲ့ ထမင္း၊ ဟင္းကို အေမ အရင္မစား ဘူး။ သားသမီးေတြကို အရင္ေကၽြးတယ္။“After you” ေပါ့ကြယ္။ ဒီလုိပဲ... မင္းအေဖဟာလည္း သူရွာလို႔ရတဲ့ ေငြေၾကးကို သူအရင္မသုံးဘူး။ သားသမီးေတြ ကို အရင္ေပးတယ္။ အရင္ေကၽြးတယ္။ “After you” ေပါ့ကြယ္။ မင္းဟာလည္း မင္းညီေတြ၊ ညီမေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ “After you” လုပ္ရမွာပဲ။ ဒီလိုပဲ မင္းဟာ ဆရာတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ တပည့္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ရင္ တပည့္ေတြကို “After you” လုပ္ရမယ္။“After you” ဆိုတာ ဦးစားေပးျခင္းသေဘာအျပင္ စာနာျခင္း၊ နားလည္ေပးျခင္းေတြ ပါေနတယ္။ ေမတၱာတရားေတြ ပါေနတယ္။ အတၱနည္းျခင္းသေဘာေတြ ပါ၀င္ေနတယ္။
အေဖက ၀င္ေျပာတယ္။
“After me” ဆိုတာ အမ်ားအားျဖင့္ လူငယ္ေတြမွာ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ ကေလးေတြမွာ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ “After me” ဆိုတဲ့ စိတ္ရွိေနတဲ့သူဟာ လူႀကီး မျဖစ္ေသးဘူး။ စိတ္အရြယ္မေရာက္ျခင္းရဲ႕ မွတ္သေကၤတဟာ “After me” ပဲ။ “အသက္ေတြႀကီးေလေလ တပ္မက္မႈေတြ နည္းေလေလ” ျဖစ္ရမွာ။ “အသက္ေတြႀကီးေလေလ တပ္မက္မႈေတြမ်ားေလေလ” ဆိုရင္ ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ “After me” ပဲ။ “After me” ဆိုတာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ အတၱေတြ ရင္ထဲမွာ အမ်ားႀကီးရွိေနျခင္းကို ေဖာ္ျပလိုက္ျခင္းပဲ။ “After me”သမားဟာာ မိဘဆိုရင္လည္း မိဘ မပီသတဲ့သူေပါ့။ ဆရာဆိုရင္လည္း ဆရာမပီသတဲ့သူေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းဆိုရင္လည္း သူငယ္ခ်င္း မပီသတဲ့သူေပါ့။ မိတ္ေဆြဆိုရင္လည္း မိတ္ေဆြ မပီသတဲ့သူေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ လူႀကီးလူေကာင္း ျဖစ္ခ်င္ရင္ “After me” ကိုေလွ်ာ့။ “After you”ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပါ့ သားရယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ “After me” သမားေတြနည္းလာၿပီး “After you” သမားေတြ မ်ားလာရင္ေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာပဲေနာ္။
သူကလည္း ကိုယ့္အေပၚ “After you”။
ကိုယ္ကလည္း သူ႔အေပၚ “After you”။
မိဘကလည္း သားသမီးအေပၚ “After you”
သားသမီးကလည္း မိဘအေပၚ “After you”
လူႀကီးေတြကလည္း လူငယ္ေတြအေပၚ “After you”
လူငယ္ေတြကလည္း လူႀကီးေတြအေပၚ “After you”
ဆရာကလည္း တပည့္အေပၚ “After you”
တပည့္ကလည္း ဆရာ့အေပၚ “After you”
အျပန္အလွန္ “After you” ဆိုတဲ့....
၀န္းက်င္တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထူေထာင္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။
ဦးဘုန္း(ဓာတု)
မႏၱေလး
ေခတ္ေကာင္းကင္: နယ္ရုပ္ျဖစ္ေနေသာဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား
ေခတ္ေကာင္းကင္: နယ္ရုပ္ျဖစ္ေနေသာဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား: တိုင္းျပည္ရဲ႕အာဏာဆိုတာဘယ္သူကေပးတာလဲ။ျမန္မာျပည္မွာ ေတာ႕သူ႕ဟာသူယူထားၾကတာပါ။အခုျမင္ရတဲ႕ဆရာၾကီးေတြက အစကထဲကမတဲ႕ၾကတာပါ။မင္းတရားၾကီးသန္းေရႊရဲ...
ေခတ္ေကာင္းကင္: ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္
ေခတ္ေကာင္းကင္: ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္: တေလာကမွေဒၚစုလာမဲ႕ရက္မွာပုသိမ္းေက်ာင္းသားေတြကိုစာေမးပြဲေျဖခိုင္းလို႕ၿမိဳ႕ေမတၱာခံယူထားလို႕ ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္လို႕ေခၚတာပါ။အႏုပညာရွင္ၾကီးဦ...
Tuesday, February 21, 2012
ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္
တေလာကမွေဒၚစုလာမဲ႕ရက္မွာပုသိမ္းေက်ာင္းသားေတြကိုစာေမးပြဲေျဖခိုင္းလို႕ၿမိဳ႕ေမတၱာခံယူထားလို႕
ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္လို႕ေခၚတာပါ။အႏုပညာရွင္ၾကီးဦးသိန္းေအာင္ကိုေတာ႕အားနာပါတယ္။
သူကသမိုင္းရွိတယ္၊သစ္ေတာ၀န္ၾကီးဘ၀တုန္းကလဲ၀န္းထမ္းအားလံုးရဲ႕ခ်ည္ဖတ္ပါပဲ။အထူးအရာရွိေတြေမြး
၀န္ထမ္းေတြကိုဒုကၡေပး၊ေနာက္ဆံုးေတာ႕လည္းသူ႕သားရဲ႕ကုမၼဏီကခ်င္မွာဖမ္းဆီးသစ္ဆိုၿပီးတရား၀င္သစ္
ခိုးခြင္႕ရသြားတာပါပဲ။စြမ္းအင္ဒု၀န္ႀကီးတုန္းကေတာ႕သူထက္ဆိုးတဲ႕ကိုလြန္းသီနဲ႕ေတြ႕ခဲ႕တယ္။
အခုလည္းေျပာေနတယ္လို႕သိရတယ္..မင္းတို႕ၾကည္႕ထားဒီမိန္းမကိုလႊတ္ထားတာ၊ငါတို႕မွာအစီအစဥ္ေတြ
ရွိတယ္...ေျပာတဲ႕အတိုင္းလည္းလုပ္ပါတယ္။
ကိုသိန္းစိန္၊ကိုေရႊမန္း၊ကိုတင္ေအးတို႕ကေရွ႕ကေျပာေနာက္ခ်ိန္းဘရီးလုပ္လိုက္ေတာ႕ဘာမွမေျပာတဲ႕ရွစ္လံုး
ၾကီးခိုင္းတာလား။
ကိုသိန္းေအာင္ႀကီးစင္ကာပူမွာေဆးသြားကုရေတာ႕မယ္ထင္တယ္။
နယ္ရုပ္ျဖစ္ေနေသာဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား
ေတာ႕သူ႕ဟာသူယူထားၾကတာပါ။အခုျမင္ရတဲ႕ဆရာၾကီးေတြက
အစကထဲကမတဲ႕ၾကတာပါ။မင္းတရားၾကီးသန္းေရႊရဲ႕ေျမွာက္စား
ၿပီးရန္တိုက္ေပးထားျခင္းကိုခံေနတဲ႕သူေတြပါ။
တပည္႕ေတြေမြး၊သားသမီးေတြရဲ႕အခြင္႕အေရးေလာက္ပဲစိတ္၀င္
စားတဲ႕ဆရာေတြကၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္စကားေတြေျပာ၊ေနာက္ကြယ္ကဆရာၾကီးရဲ႕အလိုက်လုပ္ေနရတဲ႕ဘ၀ေတြပါ။
က်ဳပ္တို႕တိုင္းျပည္ၾကီးေျပာင္းၿပီဘာၿပီေျပာၾက၊နည္းနည္းပါးပါး
လႊတ္ေပး၊ေလ်ာ႕ေပးလုပ္။ဒါမွေရွ႕ကသူတို႕တစ္သိုက္မဟုတ္တာလုပ္ခဲ႕တာေတြဖုန္းသြားမွာ
ေပါ႕။
ဒီဆရာေတြကအခုဆို US မွ US ျဖစ္ေနတယ္၊တရုတ္နဲ႕တင္အား
မရေသးၾကဘူး။
ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကမွ်တမွာပါ၊ေနရာနည္းနည္းေလးပဲ။
US နဲ႕ EU ကလည္းေဆြ႕ေဆြ႕ခုန္ေနပါၿပီဖြင္႕ေပးခ်င္လြန္းလို႕
ပါ။တရုတ္ကိုေၾကာက္လို႕ဒီဆရာေတြလုပ္လို႕မဟုတ္ဖူး။
တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္လာၿပီးၾကည္႕ေကာင္းေတာ႕
လုပ္ၾကအုန္းဘာညာဆိုေတာ႕မင္းတရားၾကီးကလည္းေကာင္
ေလးေတြလုပ္ၾကကြ၊ဒါမွမင္းတို႕ငါတို႕ေပါက္ကရလုပ္ခဲ႕တာေတြလူေတြမမွတ္မိေတာ႕မွာေဟ႕ေပါ႕။
ၾကည္႕လို႕ေတာ႕ေကာင္းမွာပါ၊ဘယ္သူ႕ကိုအရင္ခ်ေကၽြးမလဲေပါ႔။
Monday, February 20, 2012
Sunday, February 19, 2012
Saturday, February 18, 2012
Friday, February 17, 2012
အမ်ိဴးသမီးမ်ားသာ
သို႔
ေန႔စြဲ- ၁၄ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၂၀၁၂
အိမ္ဦးနတ္
ေတာ့္ဆီကိုဗယ္လင္တိုင္းေန႔မို႔ေခ်ာကလက္မ်ားႏွင့္ႏွင္းဆီပန္းမ်ားကၽြန္မနာမည္ႏွင့္စာတိုက္မွပို႔လာမည္ဟုမ်ား မေမွ်ာ္ပါေလႏွင့္။ အရင္းရွင္ကုမၸဏီၾကီးေတြ စီးပြားရွာတဲ့အထဲ အိတ္ကပ္ထဲက ေငြစကေလးမ်ား ပါမသြားရေလေအာင္ လက္ထဲ ထညက္ခဲ ( ထန္းလွ်က္ခဲ)နဲ႔ပဲ ရွင္နဲ႔ကၽြန္မ တင္းတိမ္ၾကစို႔ရဲ့။ ရွင္ႏိုင္ငံၿခား မယ္ ပညာသင္ခြင့္ရတဲ့အခိုက္ က်န္းမာေရးလည္းဂရုစိုက္ ဖို႔မွာပါရေစ။ သို႔ေသာ္ၿမန္မာၿပည္ အေၾကာင္း နားစြင့္ေနဖို႔လည္း မွာပါရေစရွင့္။ ရွင္ေက်ာခိုင္းရာအရပ္၀ယ္ က်န္ရစ္ေသာ ၿမန္မာၿပည္ၾကီးမွာ တစ္ေန႔ တစ္ၿခားထူးၿခားစြာေၿပာင္းလဲလာရာ ကၽြန္ေနာ္မ်ိဳးမမွာ တစ္ခါတစ္ခါ အပတ္စဥ္ထုတ္ ဂ်ာနယ္မ်ားကို ဖတ္ ရေသာအခါ မ်က္လံုးမ်ားကၽြတ္က်မတတ္ ၿဖစ္ရပါသည္။ အထူးသၿဖင့္ ကေန႔ဖတ္လိုက္ရေသာ သတင္း တစ္ပုဒ္ေၾကာင့္ဆံပင္ေမြးမ်ားပင္ေထာင္သြားသည္ဟုထင္ပါသည္ဟုေၿပာလွ်င္ရွင္မေတာ့ခ်ဲ႕လြန္းၿပီဟုမထင္ပါႏွင့္။ ဂ်ယ္မ်ားလိမ္းထားသၿဖင့္ ဆံပင္မ်ား အဖ်ားရႈးလွ်က္ တစ္ေတာင္ေလာက္ ေထာင္တက္ေနေသာ ဦးေခါင္းႏွင့္ကၽြန္မ မ်က္ႏွာကို စြပ္ထားသည့္ပံုကို မွန္းၾကည့္လွ်င္ကား အလြန္ရယ္ရပါမည္။
ကၽြန္မတို႔အမိၿမန္မာၿပည္ၾကီးတြင္ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္တစ္ေလွ်ာက္ တံခါးပိတ္ၿပီးအိပ္ေနေသာ ကာလတြင္ လည္းေကာင္း ကၽြန္မတို႔လူလားေၿမာက္ရသည့္ သည္ဘက္ေခတ္္ တံခါးကိုဟစိဟစိလုပ္ထားေသာအခ်ိန္ တစ္ေလွ်ာက္လံုးတြင္လည္း ေကာင္း မၿမင္ခဲ့ရဖူးသည့္အေၿပာင္းအလဲမ်ားကိုေတြ႔ၿမင္ရၿပီးၿဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာၿမန္မာၿပည္၏အၾကီးဆံုးကားကုမၸဏီၾကီးတစ္ခုမွာအမ်ိဳးသမီးထုၾကီး၏ရုန္းကန္ရမႈမ်ားကို စာနာေသာအားၿဖင့္အမ်ိဳးသမီးသီးသန္႔ယာဥ္လိုင္းကိုရန္ကုန္ကားလမ္းမမ်ားေပၚတြင္မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ ၿပီၿဖစ္သည္။ ကားေပၚတြင္ မထိတထိ၊ကလိတိတိလုပ္တတ္ေသာ ေထာက္လွမ္းေရးဟု နာမည္ေၿပာင္ ေပးခံရသူမ်ား၏ ရန္ကိုစိုးရြံ႕ၾကရေသာ အမ်ိဳးသမီးတို႔ကို ကာကြယ္ရန္ဟုဆိုသည္။
ထိုယာဥ္လိုင္းမ်ားကိုမိတ္ဆက္ၿခင္းမွာတစ္ၾကိမ္မွ်မၾကားဖူးေသးေသာတီထြင္မႈၿဖစ္ေသာေၾကာင့္အခ်ိဳ႕အမ်ိဳးသမီးတို႔ကယခုကဲ့သို႔ဦးစားေပးခံရၿခင္းကိုဖရဏာပီတိဂြမ္းဆီထိလွ်က္“တစ္သက္တြင္ၿဖင့္သည္တစ္ခါ..ငါမိန္းမၿဖစ္ရက်ိဳးနပ္ေလၿပီ”ဟု မရွိေသာ လက္ခေမာင္းကို ခတ္၍ေၾကြးေၾကာ္ၾကေလသည္။ အမ်ိဳးသားအမ်ားစုကမူဒါဟာဂ်န္ဒါအရခြဲၿခားတာပဲ..*မ*မ်ားအတြက္သီးသန္႔ရွိလွ်င္*က်ား*မ်ားအတြက္ လည္း သီးသန္႔စီစဥ္ေပးမည္ေလာမည္ အေမးရွိၾကသည္။ အရွည္ကိုေတြးေမွ်ာ္သည့္ ငယ္ရြယ္သည့္ အမ်ိဳးသားတို႔ကမူ စံုတြဲမ်ားအတြက္ ခ်စ္ၿခင္းကိုမခြဲသင့္ဟုဆုိသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာအၿမင္က်ယ္သည့္ ႏိုင္ငံတကာကိုႏွံ႔စပ္ပံုရေသာအမ်ိဳးသားမ်ားကမူဖိနပ္ႏွင့္ေၿခေထာက္မေတာ္သၿဖင့္ဖေနာင့္ကိုဓါးႏွင့္လွီး သည္ဟုေ၀ဖန္ပါသည္။ ရွင့္အေနၿဖင့္ မည္သို႔အထင္ရွိမည္ကို ကၽြန္မမေတြးတတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ရွင္ေက်ာင္းပိတ္၍ အိမ္ၿပန္လာလွ်င္ ထိုဘတ္စ္ကားမ်ိဳးကို အေၾကာင္းမသိဘဲ တက္မစီးမိေအာင္သာ ကၽြန္မကၾကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားရၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။
ကၽြန္မမွာ အူတူတူႏွင့္ဂ်င္ဒါဟူေသာ အယူအဆကိုလည္း မ်ားစြာမတီးမေခါက္မိေသးသၿဖင့္ရွင္တို႔ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးသမားမ်ား ေၿပာေၿပာေနေသာ ေပၚလစီမိတ္ကင္း Policy Makingတြင္က်ားမအေရးကိုထည့္စဥ္းစားရမည္ဟုသာၾကားဖူးသၿဖင့္ယခုအမ်ိဳးသမီးသီးသန္႔ယာဥ္လိုင္းမည္မွ် ေအာင္ၿမင္မည္ မေအာင္ၿမင္မည္ကိုမမွန္းတတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ရွင္တို႔ထံမွ လက္ဖ်ားလက္နားၾကားရသၿဖင့္ ကၽြန္မနားလည္သေလာက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးတြင္ မည္သည့္လိင္ကိုမွ်ခြဲၿခားဆက္ဆံၿခင္းမရွိရဟု အရပ္သူပီပီ
တစ္ထစ္ခ်မွတ္ထားေသာကၽြန္မမွာ ယခုဘတ္စ္ကားေပၚလစီကိုနားမလည္ႏိုင္ေအာင္ၿဖစ္ရသည္။
မိန္းမပီပီဦးစားေပးခံရၿခင္းကိုက်နပ္မိေသာ္လည္းကၽြန္မဆန္႔ႏိုင္သေလာက္ဦးေႏွာက္ခရီးႏွင္ၾကည့္ေသာ အခါဘ၀င္မက်ႏိုင္ေအာင္ၿဖစ္ရသၿဖင့္မေအာင့္ႏိုင္မအီးႏိုင္ရွင့္ဆီစာေရးမိၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ကမာ႓႕ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး အတြက္တာ၀န္ရွိေသာကုလသမဂၢသည္အမ်ိဴသမီးမ်ားႏွိမ့္ခ်ခံရၿခင္းေဘးဖယ္ခံရၿခင္း၊ပညာမတတ္ၿခင္းတို႔မွာဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ ေႏွာင့္ေႏွးရသည္ဟုယူဆသၿဖင့္၁၉၇၅ခုႏွစ္ကို္ကမာ႓႕အမ်ိဳးသမီး မ်ားေန႔ ဟုသတ္မွတ္လွ်က္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုအားရွိေအာင္လုပ္ေပးၾကရမည္ဟုႏိႈးေဆာ္ကာ Women and Development ( WAD) ဟုေခၚေသာစီမံကိန္းၾကီးမ်ားကိုစခ့ဲၾကသည္။ေနာင္တြင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားခြဲၿခား ခံရေသာၿပသနာမွာ ဤနည္းၿဖင့္လည္း မရွင္းႏိုင္သၿဖင့္အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ မူ၀ါဒေရးရာခ်မွတ္သည့္
ေနရာမ်ား တြင္မပါမခ်င္း မူ၀ါဒေရးရာဆံုးၿဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ရာတြင္ လည္းေကာင္း တို႔၏အခန္းက႑ကို မထည့္သြင္းမခ်င္း မေအာင္ၿမင္ႏိုင္ဟုဆံုးၿဖတ္သၿဖင့္ Women In Development (WID) ဆိုကာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုဖြံ႔ၿဖိဳးေရးၿဖစ္စဥ္ထဲအၿပည့္အ၀ဆြဲသြင္းရန္ၾကိဳးစားခဲ့ၾကၿပန္သည္WIDမူအရအမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ လုပ္အားမွာ ကမာ႓႕စုစုေပါင္းလုပ္အား၏ ထက္၀က္မွ်ရွိရာအမ်ိဳးသမီးမ်ား ေနာက္က်ေနသမွ်ထိုလုပ္အား တစ္၀က္ကို ကမာ႓႕ၾကီးက ဆံုးရံႈးေနဦးမည္ဟု စဥ္းစားၾကေၾကာင္း ကၽြန္မၾကားဖူးပါသည္။ သို႔ေသာ္ထို၀ါဒမ်ားမွာ လြန္ခဲ့ေသာ၂၀ ရာစု၏ ဒုတိယပိုင္းတြင္ ေခတ္စားခဲ့ၿပီး ၂၁ရာစုေရာက္လာခ်ိန္တြင္မူ Gender and Development (GAD) ဟုသာလူေၿပာမ်ားေတာ့သည္ကို စာတိုေပစာမ်ားမွ ကၽြန္မဖတ္ရမွတ္ရပါသည္။
အမ်ိဳးသမီးတစ္ၿခမ္းတည္းကို အားရွိေအာင္လုပ္ၿခင္းသည္ လက္ရွိ ကမာ႓႕တြင္ ၿဖစ္ပ်က္ေနေသာ ၿပသနာမ်ား ကို မရွင္းႏိုင္သၿဖင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အေရးေဆြးေႏြးရာတြင္ အမ်ိဳးသားမ်ားအေရးကို ပါစဥ္းစားၾကရမည္ဟု သိမွတ္ရပါသည္။ က်ားႏွင့္မၾကား အၿပန္အလွန္ ဆက္ဆံပံု၊ ဆက္စပ္တည္ေနပံုကို
မေလ့လာသေရြ႕၊ထည့္သြင္းမစဥ္းစားသေရြ႔ ေရရွည္ဖြံၿဖိဳးမႈမၿမဲႏိုင္ေသာေၾကာင့္လိင္အေပၚ အေၿခခံကာ က်ားသပ္သပ္၊ မသပ္သပ္ခြဲၿခားစဥ္းစား၍ လည္းမၿဖစ္ႏိုင္ဟု လက္ခံခဲ့ၾကၿပီးၿဖစ္ပါသည္။ လက္ေတြ႔တြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ နိမ့္ပါးသည့္ဘက္ပိုေရာက္ေနေသာေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္တန္းတူအလုပ္အကိုင္၊
၀င္ေငြ၊ ပညာေရးအခြင့္အလမ္းမ်ား ေပၚေပါက္လာေအာင္ ၾကဳိးစားေပးေနၾကသည္မွန္ေသာ္လည္း "မ"ကိုၿမွင့္ခ်င္သၿဖင့္ "က်ား"ကိုကန္႔သတ္လိုက္ၿခင္းကိုလည္းေကာင္း ၊ "က်ား"ကိုၿမွင့္ေစခ်င္သၿဖင့္
"မ"ကိုႏွိပ္ကြပ္ၿခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ က်ားမႏွစ္ခုကိုသာစဥ္းစားေပးၿပီး ထိုအုပ္စု၀င္မဟုတ္ေသာ လူသားမ်ားကိုအေရးမလုပ္ၿခင္းသည္လည္းေကာင္းအၿပစ္တစ္ခုကဲ့သို႔လူ႔အခြင့္အေရးကိုဦးစားေပး သည့္ႏိုင္ငံမ်ားကယူဆကာထိုမူ၀ါဒမ်ိဳးကိုၿပန္႔ပြားေအာင္တမင္တကာမလုပ္ၾကဟုကၽြန္မနားလည္ထားပါ သည္။ ကၽြန္မကို စာအုပ္ၾကီးဆန္လွသည္ဟုဆိုကာ ဤစာကိုဖတ္ေသာရွင္က ၿပံဳးေကာင္းၿပံဳးပါလိမ့္မည္။ တကယ္ေတာ့စာအုပ္ထဲမွာအိုက္ဒီယာမ်ားသည္အၿခားေနရာမ်ားတြင္တကယ္စမ္းသပ္ၿပီးမွေပၚထြက္ လာေသာအႏွစ္သာရသီအိုရီမ်ားၿဖစ္ၾကေၾကာင္း ခတ္ေနာက္က်က်န္ခဲ့ေသာ ရွင္တို႔ေရာ ကၽြန္မတို႔ေရာ သိၾကပါသည္။ ၿမန္မာနိုင္ငံသည္ အမ်ိဴးသမီးသီးသန္႔ဘတ္စ္ကားကို ပထမဆံုးစတင္တီထြင္သည့္
ႏိုင္ငံမဟုတ္သၿဖင့္ အဆိုပါကုမၸဏီသည္ ႏိုင္ငံၿခားသို႔ပညာေတာ္သင္လႊတ္ကာယခုကဲ့သို႔အမ်ိဳးသမီးသီးသန္႔ လိုင္းမ်ားဆြဲေသာႏိုင္ငံမ်ားသို႔သြားေရာက္ ပညာသင္ယူ ေစခဲ့သေလာဟု ေတြးေတာမိပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကမာ႓႕ေပၚတြင္ ကၽြန္မအသိဥာဏ္ တစ္ထြာတစ္မိုက္တြင္ မွတ္သားမိသေလာက္ အီဂ်စ္၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ မေလးရွား၊ အီရန္၊ ပါကစၥတန္၊ ဖိလစ္ပိုင္ေတာင္ပိုင္း၊ ဒူဘိုင္း၊ အစၥေရး၊ ဘရာဇီး၊
အိႏၵိယ၊မကၠဆီကို၊ဂြာတီမာလာ၊ဂ်ပန္၊ထိုင္၀မ္တို႔မွာအမ်ိဳးသမီီးသီးသန္႔ကားလိုင္း၊ ရထားလိုင္းမ်ားကို မိတ္ဆက္ဖူးသူမ်ား ၿဖစ္ၾကသည္။ ရွင္က ႏိုင္ငံတကာ ဗဟုသုတပိုႏွံ႔စပ္သၿဖင့္ ယခုစာရင္းတြင္မပါေသာ သို႔မဟုတ္ အမ်ိဳးသမီးသီးသန္႔ယာဥ္လိုင္း ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီၿဖစ္ေသာႏိုင္ငံမ်ိဳးကို ကၽြန္မအား ေထာက္ၿပႏိုင္ လိမ့္မည္။ဂ်ပန္မွာၿမန္မာၿပည္ကယခုမွရေသာစိတ္ကူးကုိ၁၉၁၂ခုႏွစ္ကတည္းကအေကာင္အထည္ေဖာ္ ခဲ့ေသာႏိုင္ငံၿဖစ္သည္။ ထိုအစီအစဥ္မွာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား စိတ္အေႏွာင့္အယွက္သက္သာေစေရးကို ရည္ရြယ္ေသာ္လည္း ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးမ်ားေၾကာင့္ေ၀ဖန္သူမ်ားရွိခဲ့ပါသည္ဥပမာအမ်ိဳးသမီး သက္သက္ စီးသည့္ကားေပၚတြင္ရမ္းကားေသာအမ်ိဳးသားမ်ားရန္မွလံုၿခံဳေသာ္လည္းအမ်ိဳးသားႏွင့္ေရာၿပီးစီးရေသာ ကား၊ရထားမ်ားေပၚတြင္ မလံုၿခံဳမႈပိုတိုးလာသည္ဟု ဆိုၾကသည္။ထို႔ၿပင္လက္ေရာေၿခေရာအားလံုး ၿငိမ္ၿငိမ္ထားတတ္ၾကသူအုပ္စု၀င္ ကိုေရႊဂ်ပန္မ်ားက သူတို႔သရမ္းၿခင္းမရွိပါဘဲ သရမ္းသည္ဟု အထင္မခံ ရေလေအာင္ သူတို႔အတြက္ က်ားသီးသန္႔ကားလိုင္းစီစဥ္ေပးပါဟု တိုက်ိဳတြင္ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသည္။
ဂ်ပန္မွာေနရာ အက်ယ္အ၀န္းႏွင့္စာလွ်င္ လူဦးေရမ်ားလြန္းသၿဖင့္ လမ္းမ်ားလည္းၾကပ္သၿဖင့္ မြတ္ဆလင္ႏိုင္ငံ မဟုတ္ပဲထူးထူးၿခားၿခား အမ်ိဳးသမီးတြဲကို တီထြင္ရၿခင္းၿဖစ္သည္။ လန္ဒန္ထုတ္ Independent သတင္းစာၾကီးက ၂၀၀၇ခုႏွစ္တြင္တုိက်ိဳၿမိဳ႕ၾကီးတြင္ အမ်ိဴးသား ႏွစ္ေထာင္ေလာက္ ဟိုဟိုဒီဒီႏႈိက္သည့္အမႈၿဖင့္ အဖမ္းခံရသည္ဟုဆိုပါသည္။ ကၽြန္မၾကားဖူးသေလာက္ အဂၤလန္တြင္ ၁၉၇၅ က်ားမတန္းတူညီမွ်ေရးအက္ဥပေဒထုတ္လုိက္ၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္အမ်ိဴးသမီးသီးသန္႔စီးရထားတြဲမ်ား မရွိေတာ့ပါ။ ၁၉၉၆ခုႏွစ္တြင္ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံ အက္ဆီတာၿမိဳ့တြင္ အမ်ိဳးသမီးကားပါကင္သီးသန္႔သတ္မွတ္ရာ ၿမိဳ႕လူထုုက ၁၉၇၅ ဥပေဒအရ ကန္႔ကြက္ၾကသၿဖင့္ ၿပန္ဖ်က္ေပးလိုက္ရပါသည္။ ကၽြန္မအထင္ၿဖင့္မူ ၿမန္မာၿပည္တြင္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈမ်ားေလ်ာ့က်လာၿပီး ၿမိဳ႔ၿပသယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး တိုးတက္လာလွ်င္၊
စီးပြားေရးလူမႈေရးပညာေရးမ်ားကလည္း ကၽြဲကူးေရပါ တိုးတက္လာလွ်င္ ေရရွည္တြင္ စာရိတၲေရးရာမ်ား ပိုမိုေကာင္းမြန္ကာ နိတိမ်ားခ်ိဳးေဖာက္ၿခင္း ေလ်ာ့ပါးလာလိမ့္မည္ဟုယူဆပါသည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ကို ကာယိေၿႏၵပ်က္ၿပားေစမႈ၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ နက္ရွိင္းလွစြာေသာ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး
ၿပသနာမ်ားကအေၿခခံေနၾကပါသည္။ အႏွစ္ႏွစ္အလလကစုၿပီးၿဖစ္လာခဲ့ေသာပညာဆင္းရဲမႈ၊
အက်င့္စာရိတၲဆင္းရဲမႈမွာေရာဂါၾကီးၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ကုသရာတြင္အခ်ိန္ယူရပါဦးမည္ဟုကၽြန္မဆန္႔ႏိုင္ သေလာက္ေတြးမိပါသည္။ ေဆးမီးတိုသည္ တစ္စံုတစ္ရာအတိုင္းအတာအထိ သက္သာေစသည့္တိုင္ ေရရွည္အတြက္ အစြမ္းထက္ေသာ ေဆးခါးၾကီးမ်ား မ်ိဳၾကရပါဦးမည္။ စာလည္းရွည္ၿပီ။
ရွင့္အခ်ိန္မ်ားကုန္မွာစိုးလွသည္။ ကေန႔ေတာ့့ေတာ္ေသးၿပီ။
လြမ္းတဲ့အိမ္သူ
Thursday, February 16, 2012
Wednesday, February 15, 2012
စင္ကာပူသို႔တင္ပို႔ေနေသာ အရည္အေသြးရႇိသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ရသာခ်ဳိစက္မႈလုပ္ငန္းလီမိတက္မႇထုတ္လုပ္သည့္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္အား တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမႇ ၎တို႔၏ ကန္႔သတ္စံႏႈန္းထက္ ပိုးပါ၀င္မႈႏႈန္းျမင့္မားေနဟု အေၾကာင္းၾကားလာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမႇ ၀င္ေရာက္ေနသည့္ စားေသာက္ကုန္၊ ေဆး၀ါးမ်ား၏ အရည္အေသြးကိုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမႇ တိက်စြာစစ္ေဆးသင့္
Tuesday, February 14, 2012
Monday, February 13, 2012
Sunday, February 12, 2012
Saturday, February 11, 2012
Friday, February 10, 2012
World Press Photo of the Year 2011
၅၅ ႀကိမ္ေျမာက္ World Press Photo of the Year 2011 ဆုကို စပိန္ႏိုင္ငံမွ Samuel Aranda က ရရွိသြားပါတယ္။ သူဆုရတဲ့ဓာတ္ပံုဟာ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ ၁၅ ရက္ေန႔မွာ ရီမင္ႏိုင္ငံ သမၼတ Ali Abdullah Saleh ကို ဆန္႔က်င္တဲ့ ဆႏၵျပပဲြမွာ ဒဏ္ရာရရွိတဲ့ ေဆြမ်ိဳးတစ္ေယာက္ကို အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ေပြ႔ထားတဲ့ပံု ျဖစ္ပါတယ္။ (ref: TIME - ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၀ ရက္)
Thursday, February 9, 2012
Wednesday, February 8, 2012
LEGAL AID PROJECT
Legal Aid Project ဆိုသည္မွာ ၿမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း အသက္(၁၈)ႏွစ္ေအာက္ရွိ
ၿပစ္မူက်ဴးလြန္ေစာ္ကားခံရေသာ ကေလးသူငယ္မ်ား ၊ လူငယ္မ်ားႏွင့္ သက္ေသမ်ား ၊
ၿပစ္မူက်ဴးလြန္သည္ဟု စြပ္စြဲခံရေသာ ကေလးသူငယ္မ်ား ႏွင့္ လူငယ္မ်ား၊
အသက္(၁၈)ႏွစ္ ေက်ာ္ေသာ္လည္း အမ်ိဳးသမီးၿဖစ္သည့္အတြက္
ၿပစ္မူက်ဴးလြန္ေစာ္ကားခံရေသာ(female survivos of gender based violence)
အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ အမူလိုက္ပါေဆာင္ရြက္ခ (ေရွ႕ေနခ) တစ္စံုတစ္ရာမယူဘဲ
ဥပေဒေၾကာင္းအရ အခမဲ့ ကူညီေပးသည့္ စီမံခ်က္ၿဖစ္ပါသည္
ရည္ရြယ္ခ်က္
-မသိနားမလည္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တရားရံုးစရိတ္ မတတ္ႏိုင္၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊
ေရွ႕ေနငွားရမ္းခ မတတ္ႏိုင္၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိနစ္နာေသာအမူကိုတိုင္တန္းရန္
(သို႕) စြပ္စြဲခံရေသာအမူကို ရင္ဆိုင္ေၿဖရွင္းရန္ အခက္အခဲ ရွိသူမ်ားအတြက္
ဥပေဒေၾကာင္းအရ အခမဲ့ လိုက္ပါေဆာင္ရြက္ေပးရန္
-ၿပစ္မူက်ဴးလြန္ ေစာ္ကားခံရသူ (နစ္နာသူ) အသက္(၁၈)ႏွစ္ေအာက္ ကေလးသူငယ္၊
လူငယ္မ်ားအား ေက်ာင္းစရိတ္အခက္အခဲရွိပါက ေက်ာင္းစရိတ္ေထာက္ပံ့ကူညီရန္
-ၿပစ္မူက်ဴးလြန္ ေစာ္ကားခံရသူ (နစ္နာသူ) မ်ားအား ေဆးကုသစရိတ္ ႏွင့္
တရားရံုးသို႕သြားလာစရိတ္ အခက္အခဲရွိပါက လူမူေရးစရိတ္ ေထာက္ပံ့ကူညီရန္
-ၿပစ္မူက်ဴးလြန္ ေစာ္ကားခံရသူ (နစ္နာသူ) အား အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းႏိုင္ရန္အတြက္
အခက္အခဲရွိပါက အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းႏိုင္ရန္အတြက္ အခက္အခဲ ရွိပါက
အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း သင္တန္းတစ္ခုခုတက္ေရာက္ႏိုင္ေရးအတြက္ ေထာက္ပံ့သကူညီရန္
xxx အသက္(၁၈)ႏွစ္ေအာက္ ကေလးမ်ား၊လူငယ္မ်ား ၿပစ္မူက်ဴးလြန္ေစာ္ကားခံရလွ်င္
xxx အသက္(၁၈)ႏွစ္ေအာက္ ကေလးမ်ား၊လူငယ္မ်ား ၿပစ္မူက်ဴးလြန္ေၾကာင္းစြပ္စြဲခံရ၍
တရားရံုးတြင္ အမူရင္ဆိုင္ရလွ်င္
xxx အသက္(၁၈)ႏွစ္ေက်ာ္ေသာ္လည္း အမ်ိဳးသမီးၿဖစ္သည္အတြက္
ၿပစ္မူက်ဴးလြန္ေစာ္ကားခံရလွ်င္
" အၿမန္ဆံုး သတင္းပို႕ပါ ဥပေဒေၾကာင္းအရ အခမဲ့ အကူအညီ ေပးပါသည္ "
Legal Aid Project ေအာက္တြင္ အမူလိုက္ပါေဆာင္ရြက္ေသာ ေရွ႕ေနမ်ားအား ေရွ႕ေနခ၊
ခရီးစရိတ္၊ စားစရိတ္၊ စာရြက္စာတမ္းခ မ်ားကို အမူသည္မ်ားက လံုးဝ မေပးရပါ၊
ေရွႈ႕ေနမ်ားမွ ေငြေၾကးတစ္စံုတစ္ရာေတာင္းခံလာပါက စီမံကိန္းမန္ေနဂ်ာထံတြင္
တိုင္တန္းႏိုင္ပါသည္။
ဦးငိုင္ဆာခ့္
(စီမံကိန္း မန္ေနဂ်ာ)
၀၉-၈၆၁၈၁၉၆၊ ၀၁-၃၉၈၃၉၇
၀၉-၅၁၆၀၇၈၄၊ ၀၁-၃၉၈၂၁၅
"ရံုးခန္း"
အမွတ္(၃၈၅/၃၈၉)၊ (၆)ထပ္၊ အခန္း(ခ)၊ ဂလိုဘယ္တာဝါ ၊ မဟာဗႏၵဳလလမ္း ႏွင့္
ပန္းဆိုးတန္းလမ္းေဒါင့္၊
ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
အကူအညီေတာင္းခံႏိုင္ေသာေနရာႏွင္႕ဖုန္းနံပါတ္မ်ား
ဥပေဒေၾကာင္းအရ အကူအညီလိုအပ္သူမ်ားအေနၿဖင့္ ေအာက္တြင္ေဖာ္ၿပထားေသာ လိပ္စာႏွင့္
ဖုန္းနံပါတ္မ်ားသို႕ ဖုန္းၿဖင့္ၿဖစ္ေစ၊ လူကိုယ္တိုင္ၿဖစ္ေစ အခ်ိန္မေရြးအကူအညီ
ေတာင္းခံႏိုင္ပါသည္။
ရန္ကုန္ရံုးခ်ဳပ္
အမွတ္(၃၈၅/၃၈၉)၊ (၆)ထပ္၊ အခန္း(ခ)၊ ဂလိုဘယ္တာဝါ ၊ မဟာဗႏၵဳလလမ္း ႏွင့္
ပန္းဆိုးတန္းလမ္းေဒါင့္၊
ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။၀၉-၂၀၅၄၇၈၂၊ ၀၁-၃၉၈၂၁၅
မႏၱေလးရံုး
၂၆(ဘီ)လမ္း၊၆၂x ၆၃ လမ္းၾကား၊
မဟာေဇယ်ာဘံုရပ္၊ေအာင္ေၿမသာစံၿမိဳ႕နယ္၊
မႏၱေလးၿမိဳ႕၊၀၉-၄၉၂၄၀၈၇၃
ပုသိမ္ရံုး
အမွတ္(၅၆) ၊ ပုသိမ္-မံုရြာ-ေရဦးလမ္း၊
(၁၅)နယ္ေၿမ ၊ ၿမတ္တိုရပ္ကြက္ ၊ပုသိမ္ၿမိဳ႕။
၀၉-၈၅၅၃၄၃၀၊ ၀၉-၇၃၁၃၀၅၂၁
ၿပည္ရံုး
အခန္းအမွတ္(၁၅)၊မီးသတ္တိုက္ခန္း၊
ကန္လမ္း၊ေက်ာင္းႀကီးအိုးတန္းရပ္ကြက္၊ၿပည္ၿမိဳ႕။
၀၉-၇၃၁၃၀၅၂၃
ပဲခူးရံုး
အမွတ္(၂၂၄/ခ)၊ (၃)ထပ္ ၊မင္းလမ္း၊ရံုးႀကီးရပ္ကြက္၊
ပဲခူးၿမိဳ႕။၀၉-၇၃၁၂၆၄၂၅
ေတာင္ႀကီးရံုး
အမွတ္(၁၁၂)၊ ေၿမညီထပ္၊ေဇာတိကလမ္း၊သစ္ေတာရပ္ကြက္
ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕။၀၉-၄၉၃၁၉၉၄၈
ၿမစ္ႀကီးနားရံုး
အမွတ္(၆၂)၊ စီတာပူရပ္ကြက္
ၿမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕။၀၉-၆၄၁၂၁၇၉
ပခုကၠဴရံုး
အမွတ္(၃၅)၊တပ္မလမ္း၊ (၇)ရပ္ကြက္
ပခုကၠဴၿမိဳ႕။၀၉-၄၉၃၂၁၁၈၁
ကေလးရံုး
အမွတ္(၄/၇)၊ပင္လံုလမ္းမေတာ္လမ္း၊
ပင္လံုရပ္ကြက္၊ကေလးၿမိဳ႕။
၀၉-၄၉၃၃၀၇၁၅
လားရိူးရံုး
ဆိုင္ခန္းအမွတ္(၁၁)၊စစ္သားစုေဆာင္းေရးတိုက္တန္း၊ကံ့ေကာ္လမ္းႏွင့္
ဘူတာလမ္းေထာင့္၊
ရပ္ကြက္(၁)လားရိူးၿမိဳ႕။၀၉-၇၃၁၃၆၃၂၆၊၀၈၂-၃၀၅၃၅
ေမာ္လၿမိဳင္ရံုး
အမွတ္(၃၃/ဘီ) သိပံြလမ္း၊အန္းဘဲတန္း ရပ္ကြက္၊
ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕။၀၉-၄၉၃၂၅၉၀၂
မံုရြာရံုး
မံုရြာတကၠသိုလ္ဘုရားအနီး၊ေက်ာက္ကာလမ္း၊
မံုရြာၿမိဳ႕။၀၉-၄၇၀၅၈၂၅၅
မေကြးရံုး
အမွတ္(၈၀)၊ကမ္းနားလမ္း၊အလယ္ရပ္၊
မေကြးၿမိဳ႕။၀၉၄၉၃၂၂၁၁၇၈
က်ိဳင္းတံုရံုး
ေနာင္ႏြန္ေက်းရြာ၊မိုင္းဇိုင္း၊က်ိဳင္းတံုၿမိဳ႕။
၀၉၅၂၅၂၀၈၆
သံတြဲရံုး
အမွတ္(၁၂၃)၊ဇီဇဝါလမ္း၊(၆)ရပ္ကြက္၊သံတြဲၿမိဳ႕။
၀၉-၈၅၁၆၆၄၈
ဘားအံရံုး
အမွတ္(၆/၄၃၂)ၿမိဳ႕ေတာ္ဦးလမ္း၊(၆)ရပ္ကြက္။
ဘားအံၿမိဳ႕။၀၉-၇၃၁၄၀၂၃
ေတာင္ကုတ္ရံုး
ၿပည္-ေတာင္ကုတ္လမ္း၊ ကန္ပိုင္ရပ္ကြက္၊ေတာင္ကုတ္ၿမိဳ႕။
၀၉-၄၉၆၆၈၁၃၉
ၿမိတ္ရံုး
အမွတ္(၃၅)၊ သိန္းညီေနာင္လမ္း၊ကံဖ်ားရပ္ကြက္။ၿမိတ္ၿမိဳ႕။
၀၉-၄၉၈၇၂၄၃၀
ထားဝယ္ရံုး
အမွတ္(၄၃၀)၊ေရးလမ္း၊ဆင္ဆိမ့္ရပ္ကြက္၊ထားဝယ္ၿမိဳ႕။၀၉-၄၉၈၅၀၈၂၆
Tuesday, February 7, 2012
Monday, February 6, 2012
Sunday, February 5, 2012
Saturday, February 4, 2012
Subscribe to:
Comments (Atom)