ဒုတိယသမၼတသီဟသူရဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး က်န္းမာေရးအေျခအေနမေကာင္းေႀကာင္းသိရွိရပါသည္။ နီးစပ္ေသာအသိုင္းအ၀ိုင္းမွေျပာႀကားခ်က္အရ ကင္ဆာေရာဂါခံစားေႀကာင္း
သိရွိရသည္။ ယခုလက္ရွိ အခ်ိန္တြင္ ဘုန္းႀကီး၀တ္ေနေႀကာင္းလည္း သိရသည္။
Saturday, May 5, 2012
Wednesday, May 2, 2012
သူရဦးေရႊမန္းႏုတ္ထြက္ရန္ဖိအားေပးခံရ
ၿပီးခဲ႕တဲ႕ရက္ပိုင္းက.သူရဦးေရႊမန္းကိုဖိအားေပးၿပီးႏုတ္ထြက္ခိုင္းခဲ႕တယ္လို႕သိရတယ္..ပါတီကေနေရာလႊတ္ေတာ္ကေနေရာထြက္ခိုင္းခဲ႕တယ္လို႕..ဦးေရႊမန္းႏွင္႕ရင္းႏွီးတဲ႕စစ္အစိုးရ၀န္ႀကီးေဟာင္းတစ္ဦးကေျပာပါသည္။
ၿပီးခဲ႕တဲ႕ၾကားျဖတ္ေရႊးေကာက္ပြဲရံႈးႏွိမ္႕မႈကေနစၿပီး ႀကံ႕ခိုင္ေရးပါတီအတြင္းသေဘာထား
ကြဲလြဲမႈေတြႀကီးမားလာၿပီး..ယခင္သမၼတႏွင္႕ဦးေရႊမန္းၾကားမွာရွိတဲ႕အစိုးရႏွင္႕လႊတ္ေတာ္ၾကားရွိ
တိုက္ပြဲဟာအာဏာရပါတီထဲအထိကူးစက္လာခဲ႕တယ္လို႕ယူဆႏိုင္ပါသည္။
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းဦးေရႊမန္းအေနႏွင္႕လည္းစစ္အစိုးရလက္ထက္ကထံုးစံအတိုင္းကိုယ္
က်ိဳးစီးပြားမ်ားအေနႏွင္႕သားအၾကီးေအာင္သက္မန္း၏ဧရာေရႊ၀ါလုပ္ငန္းအုပ္စု၊သားအငယ္
တိုးႏိုင္မန္း ၄င္း၏ေယာကၡမဦးခင္ေရႊႏွင္႕ေပါင္းလုပ္ေနေသာစီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားအားထိခိုက္
လာႏိုင္တဲ႕အတြက္ယခုဖိအားေပးမႈကိုလြန္ဆန္ႏိုင္ဖြယ္မရွိေၾကာင္းသံုးသပ္ႏိုင္ပါသည္။
စစ္အစိုးရလက္ထက္အခြင္႕အေရးရခဲ႕ေသာစီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားကလည္းလႊတ္
ေတာ္၏ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားေၾကာင္႕လက္ရိွအစိုးရ၀န္ၾကီးမ်ားႏွင္႕ေပါင္းၿပီးရိုက္မည္႕ခြင္မ်ား
ပ်က္သျဖင္႕မေက်နပ္ၾကေၾကာင္းသိရွရပါသည္။
ပို႕ေဆာင္ေရး၀န္ႀကီး၊ဆန္းဖားႏွင္႕ျမန္မာ႕ေလေၾကာင္း
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားႏွင္႕အတူျပည္ပႏိုင္ငံမ်ား၏စိတ္၀င္စားမႈျမင္႕တက္လာျခင္းေၾကာင္႕ျပည္တြင္းေလေၾကာင္းပို႕ေဆာင္ေရးေစ်းကြက္အလားအလာေကာင္းမြန္လာႏိုင္မည္ဟုသံုးသပ္ခဲ႕ၾကပါသည္။
ဒီအခ်ိန္မွာပဲျမန္မာ႕ေလေၾကာင္းကိုစီးပြားေရးဆန္ဆန္လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ႕အေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင္႕ႏွစ္
ေပါင္းမ်ားစြာျပည္သူအတြက္အရံႈးခံေျပးဆြဲခဲ႕တဲ႕ျမန္မာ႕ေလေၾကာင္းရဲ႕တြက္ေခ်ကိုက္တဲ႕ခရီးစဥ္ေတာ္
ေတာ္မ်ားမ်ားကို..ဆန္းဖားခရီးသြားလုပ္ငန္းကိုစင္းလံုးငွားအျဖစ္ေပးလိုက္ၿပီးမကိုက္တဲ႕ခရီးစဥ္ေတြကို
ျမန္မာ႕ေလေၾကာင္းကပဲျပည္သူ႕အခြန္ကေနအရံႈးခံၿပီးဆက္ဆြဲေနရပါတယ္။ေမာ္လၿမိဳင္-ထား၀ယ္-ၿမိတ္
ေကာ႕ေသာင္းညအိပ္ခရီးစဥ္ကိုျမန္မာ႕ေလေၾကာင္းတစ္ခုပဲပ်ံသန္းခြင္႕ျပဳမည္ဆိုၿပီးစာထြက္လာပါတယ္
ပုဂၢလိကေလေၾကာင္းလိုင္းတစ္ခုမွတာ၀န္ရိွသူတစ္ဦးက..ကၽြန္ေတာ္တို႕အရံႈးခံလုပ္ေနတဲ႕သူေတြကို
ျပန္မၾကည္႕ေတာ႕ဘုးဗ်ာဟုစိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ေျပာၾကားခဲ႕ပါသည္။
` ဆန္းဖားရဲ႕ပိုင္ရွင္ဦးသန္းဦးက..ျမန္မာ႕ေလေၾကာင္း MD ဦးတင္ေမာင္ထြန္းမွတဆင္႕၀န္ႀကီးဦး
ဥာဏ္ထြန္းေအာင္ႏွင္႕ရင္းႏွီးခဲ႕ၿပီး ယခုအခြင္႕အေရးကိုအရယူႏိုင္ခဲ႕ပါတ.ယ္။ဦးသန္းဦးဟာတစ္ရုပ္လူမ်ိဳး
ျဖစ္ၿပီးေလေၾကာင္းလိုင္းလုပ္ငန္းမွာအျမတ္ေသခ်ာတဲ႕လက္မွတ္အေရာင္းကိုယ္စာလွယ္လုပ္ငန္းကိုသာ
ေဆာင္ရြက္ခဲ႕သူျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာ႕ေလေၾကာင္းမွ၀န္ထမ္းတစ္ဦးက..ဒို႕၀န္ႀကီးကဒီငါးႏွစ္ၿပီးရင္ေတာၿပန္မယ္လို႕ေျပာထား
ေတာ႔အၿပီးတစ္ခါထဲရိုက္ေနတာကြ...ေလေၾကာင္းကုန္စည္ပို႕ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္းမွာလည္း
၀န္ႀကီးသမီးကForwarderလုပ္ေနလို႕ငါတို႕၀န္ထမ္းေတြလဲဂြင္ပ်က္ၿပီးထမင္းငတ္ေနတယ္..ငါတို႕တင္လား
ပိုင္ပါတယ္ဆိုတဲ႕..ဦးေတဇလိုလူေတာင္..၀န္ႀကီးနဲ႕ဦးတင္ေမာင္ထြန္းကိုရွယ္ယာမေပးလို႕..သူ႕ MCS(Mingalardon Cargo Service) ႀကီးေဒၚလာေလးငါးသန္းအကုန္ခံၿပီးဒီအတိုင္းပဲထားေနရတာ
ဟုေျပာဆိုသြားပါသည္။
၀န္ႀကီးဦးဥာဏ္ထြန္းေအာင္ဟာအျပင္ဗန္းေအးေဆးပံုရၿပီး..ေလာဘႀကီးသူတဏွာႀကီးသူတစ္ဦး
ျဖစ္ေၾကာင္းသိရွိရပါသည္။
Cambodia ႏိုင္ငံမွာက်င္းပခဲ႕တဲ႕
17th ASEAN Transport Minister Meetingက်င္းပေနတုန္း Sofitel Phnom Penh Hotelမွာမဒီကညာတစ္သိုက္နဲ႕ေပ်ာ္ပါးေနတာ ကိုမ်က္၀ါးထင္ထင္ေတြ႕ခဲ႕ရသူCambodiaႏိုင္ငံသားကေျပာပါတယ္။၀ါသနာပါတာပါတာေပါ႕အခုလိုႏိုင္ငံကိုယ္စားျပဳအစည္းအေ၀းမွာေတာ႕မလုပ္သင္႕ပါ။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ဒီဇင္ဘာလကျဖစ္ၿပီး ၀န္ႀကီးႏွင္႕ေပ်ာ္ပါးခဲ႕သူမိန္းကေလး၏အမည္မွာ Miss Kunthea ျဖစ္ပါတယ္။
သမၼတႀကီးကိုသိေစျခင္ပါသည္။ႏိုင္ငံသိကၡာကိုေတာင္ဂရုမစိုက္ခဲ႕တဲ႕လူမ်ိဳးအစိုးရအဖြဲ႕ထဲရွိေန
တာကိုပါ။
Wednesday, April 25, 2012
Tuesday, April 24, 2012
Monday, April 23, 2012
Sunday, April 22, 2012
Saturday, April 21, 2012
Friday, April 20, 2012
Tuesday, April 17, 2012
Saturday, April 7, 2012
Thursday, April 5, 2012
ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းလိုင္းမွ ျပည္တြင္း ေမာ္လျမိဳင္-ေကာ့ေသာင္ ခရီးစဥ္ကိုတစ္ဦးတည္းေျပးဆြဲေတာ့မည္။
မတ္လ(၂၈)ရက္ ရက္စြဲျဖင့္ ေလေၾကာင္းပို႕ေဆာင္ေရးညႊန္ၾကားမႈဦးစီးဌာနမွ ေမာ္လျမိဳင္-ေကာ့ေသာင္-ေမာ္လျမိဳင္ ညအိပ္ခရီးစဥ္ကို ျမန္မာ႕ေလေၾကာင္းလိုင္း(Myanma
Airway)တစ္ခုတည္းသာ ပ်ံသန္းခြင့္ျပဳမည္ဟု စာထြက္လာသည္ ဟု ေလေၾကာင္းလိုင္းနွင့္နီးစပ္သူတဦးထံမွသိရွိရပါသည္။
၎မွေျပာဆိုရာတြင္ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းလိုင္းကို (၂၀၁၂)ခုနွစ္ဧျပီလ(၁) ရက္ေန႕မွစျပီး မိမိဘတ္ဂ်က္
ျဖင့္ရပ္တည္ရမည္ဟုအထက္အဖြဲ႕အစည္းမွညႊန္ၾကားထားေၾကာင္းေျပာပါသည္။ထို႕ျပင္ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းဖြံ႕ျဖိဳး တိုးတက္ေရးအတြက္၊၎ ခရီးစဥ္တြင္ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းလိုင္းတခုတည္းကိုသာ ပ်ံသန္းခြင့္ျပဳမည္ဟုလည္းသိရပါသည္။
ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ျပည္တြင္းပုဂလိက ေလေၾကာင္းလိုင္း (၅)ခုရွိျပီး ေဒၚလာသန္းနွင့္ခ်ီ၍အရႈံးခံ တည္ေထာင္ထားျခင္းျဖစ္ ေသာ္လည္း ပို႕ေဆာင္ေရး၀န္ၾကီးဌာနအေနျဖင့္ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းလိုင္းကိုသာ ဦးစားေပးေဆာင္ရြက္ခဲ့ ေၾကာင္းေတြ႕ရွိရပါသည္။
ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းလိုင္းအေနျဖင့္ ကိုယ္ပိုင္ဘတ္ဂ်က္ျဖင့္ ရပ္တည္ရမည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း ေစ်းကြက္တြင္
လြတ္လပ္စြာျပိဳင္ဆိုုင္ရမည့္အစား ယခုကဲ့သို႕ ပို႕ေဆာင္ေရး၀န္ၾကီးဌာန ေအာက္ရွိ ေလေၾကာင္းဦးစီးဌာနမွ လုပ္ပိုင္ခြင့္အား အသုံးခ်သြားျခင္းျဖစ္သည္ဟုေျပာဆိုပါသည္။
အဆိုပါကိစၥသည္ ေလေၾကာင္းပို႕ေဆာင္ေရးက႑တြင္ ရင္းနွီးျမဳပ္နွံမည့္ ျပည္တြင္း၊ျပည္ပ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအတြက္ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္လာနိုင္ပါသည္။
Sunday, March 4, 2012
Saturday, March 3, 2012
Friday, March 2, 2012
၆၂ စစ္အာဏာသိမ္း ေရႊရတုႏွင့္ ဗကပ အျမင္
၆၂ စစ္အာဏာသိမ္း ေရႊရတုႏွင့္ ဗကပ အျမင္
ကိုေပါက္ | ေသာၾကာေန႔၊ မတ္လ ၀၂ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ၁၉ နာရီ ၂၅ မိနစ္
(ဗကပ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း ႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး)
၂၀၁၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔သည္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း ဦးေဆာင္ေသာ စစ္အာဏာသိမ္းမႈ ႏွစ္ ၅၀ ျပည့္သည့္ေန႔ ျဖစ္သည္။ ဦးေနဝင္း ေခါင္းေဆာင္သည့္ မဆလ လမ္းစဥ္ပါတီေခတ္ကို ၁၉၈၈ ဒီမိုကေရစီ အံုၾကြမႈျဖင့္ ဖ်က္သိမ္းႏိုင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ေစာေမာင္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊတို႔ ဦးစီးသည့္ နဝတ၊ နအဖ စစ္အစိုးရမ်ား ဆက္လက္အုပ္စိုးလာခဲ့ၾကသည္။
ယေန႔ကာလတြင္ ၂ဝဝ၈ အေျခခံဥပေဒအရ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲမွ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္လိုက္သည့္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ေခါင္းေဆာင္သည့္ အစိုးရသစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနသည္မွာ တႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ၿပီးလည္း ျဖစ္သည္။ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ (ဗကပ) အျမင္တြင္မူ ယေန႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရထိပင္ စစ္အုပ္စု၊ စစ္အစိုးရႏွင့္ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္တို႔သာ စိုးမိုးလ်က္ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။ ျမန္မာျပည္ ႏိုင္ငံေရးတြင္ သက္တမ္းအရင့္ဆံုး ပါတီႀကီးျဖစ္သည့္ ဗကပ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဒီလိုေျပာႏိုင္သနည္း။ အစိုးရအဆက္ဆက္ႏွင့္ ဗကပ ဆက္ဆံေရးအေတြ႔အၾကံဳအေပၚမူတည္၍ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဟူ၍ မည္သို႔ဖြဲ႔တည္လာပံု၊ ထိုစနစ္ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ထိခိုက္နစ္နာရပံုႏွင့္ လက္ရွိ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ အေပၚ အျမင္တို႔ကို သိရွိႏိုင္ရန္ ဗကပ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္းအား မဇၥ်ိမ သတင္းေထာက္ ကိုေပါက္ က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားသည္။
ဗကပ ကို အဂၤလိပ္လက္ထက္ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္က ေျမေအာက္ပါတီအျဖစ္ စတင္ထူေထာင္ၿပီးခ်ိန္မွစ၍ ေျမေပၚပါတီအျဖစ္ သံုးႏွစ္သာ ရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ေျမေအာက္ပါတီအျဖစ္ ဆက္လက္ရပ္တည္သြားမည္ဟု သိရသည္။
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ရွိေနဆဲလား။ ရွိဆဲဆိုရင္ ဘာ့ေၾကာင့္ ရွိေနဆဲလို႔ ေျပာႏိုင္ရလဲ။ ဘယ္လိုပံုသ႑ာန္နဲ႔ ရွိေနတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္မလဲခင္ဗ်။
ဒီေန႔ ဗမာႏိုင္ငံမွာ အာဏာရယူထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဦးသိန္းစိန္အစိုးရဟာ စစ္အစိုးရပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဝတ္အစားေတြ၊ အေခၚအေဝၚအသံုးအႏႈန္းေတြ ဘယ္လိုပဲ ေျပာင္းလဲထားပါေစ အေပၚယံနဲ႔ အတြင္းအႏွစ္သာရကို ခြဲၾကည့္တတ္ၾကဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါဟာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္သူေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္း၊ `႐ိုးသားမႈစတာေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။
သူတို႔ အာဏာတက္လာတာဟာ ေ႐ြးေကာက္ပြဲနဲ႔တက္လာတာလို႔ ေျပာေကာင္း ေျပာပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေ႐ြးေကာက္ပြဲဟာ အလိမ္အညာ၊ အညစ္အပတ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ျပည္တြင္းျပည္ပက အားလံုးသိပါတယ္။ ဗမာျပည္သူလူထုကပိုသိ ပါတယ္။ အဲဒီေလာက္ ေျပာင္က်တဲ့ ညစ္ပတ္မႈတခုကို ဘာလို႔ လုပ္လို႔ရသြားတာလဲဆိုေတာ့ ႐ွင္းပါတယ္။ ေသနတ္႐ွိလို႔ပါ၊ တနည္းေျပာရရင္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲဟာ ေသနတ္အင္အားနဲ႔ အဆံုးအျဖတ္ ေပးသြားတဲ့ အာဏာသိမ္းမႈတမ်ိဳးပါပဲ။
ျပႆနာတခုက တခ်ိဳ႕လူေတြဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္ကေန ဦးသိန္းစိန္လို႔ အေခၚအေဝၚ ေျပာင္းလိုက္တာကို
ေထာက္ျပၿပီး စစ္အစိုးရမဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာေနၾကတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းကေန ဦးေနဝင္း လုပ္လိုက္တုန္းက
ေတာ့ အဲဒီလို မေျပာၾကဘူး။ ဦးေနဝင္းရဲ႕ မဆလ ဝန္ႀကီးအဖြဲ႔၊ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာလည္း ‘အရပ္သား’မ်ိဳးစံု ပါတာပဲ မဟုတ္လား။
စစ္တပ္က အာဏာကို ထိန္းထားတယ္လို႔ေျပာတဲ့အေၾကာင္း
ေတြထဲမွာ စစ္တပ္နဲ႔ အရပ္ဝတ္လဲထားတဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ
က ရာခိုင္ႏႈန္း ၉၀ ေက်ာ္ ပါဝင္တဲ့ ကာ/လံုအဖြဲ႔ ဆိုတာႀကီး
တည္႐ွိေနတာလည္း ပါပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႕ႀကီးဟာ အာဏာ
သိမ္းျခင္းနဲ႔ အေရးေပၚ အေျခအေန ေၾကညာျခင္းတို႔လို အေရးႀကီးတဲ့အရာေတြ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ၿပီး အဲဒီအဖြဲ႕ကို
လႊတ္ေတာ္က ဘာမွ ခ်ဳပ္ကိုင္ႏိုင္စြမ္း မ႐ွိပါဘူး။
ဒီအစိုးရထဲမွာ ‘အရပ္သား’ေတြလည္း ပါတယ္ ဆိုေပမယ့္ အေရးပါတဲ့ သမတ၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး၊
ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး၊ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးစတဲ့ ေနရာေတြကို စစ္ဗိုလ္နဲ႔စစ္ဗိုလ္‘ထြက္’ ေတြကသာ စီးထားတယ္ဆိုတာ သတိထားသင့္ ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကာ/လံုထဲမွာ ပါခြင့္႐ွိတဲ့ နယ္စပ္ေရးရာ ဝန္ႀကီးဌာနလိုဟာကိုလည္း အဲဒီလို လူေတြကသာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားပါတယ္။
ဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ အစိုးရဖြဲ႔စည္းမႈမွာ စစ္တပ္နဲ႔ မပတ္သက္သူ ဆိုတာဟာ ႐ုပ္ျပသာသာပဲ ပါပါတယ္။ အသံုးခ်တာ သက္သက္ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္အုပ္စုမ်ဳိးဆက္ ဘယ္ႏွစ္ဆက္ ရွိၿပီလို႔ ေျပာႏိုင္မလဲ။ ဒီမ်ဳိးဆက္ေတြကို ဘယ္ဗိုလ္/ဘယ္သူေတြက ကိုယ္စားျပဳ ခဲ့ၾကလဲဗ်ာ။
ဗမာျပည္က စစ္တပ္မွာ စစ္အုပ္စု ဘယ္ႏွစ္ဆက္႐ွိခဲ့ၿပီလဲ ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ ေျပာရတာ နည္းနည္းခက္ပါ လိမ့္မယ္။ လူတေယာက္နဲ႔တေယာက္ အျမင္ခ်င္း တူခ်င္မွ တူပါလိမ့္မယ္။ ဖဆပလ အဖြဲ႕ႀကီးထဲမွာ ကိုယ့္အစုေလးနဲ႔ ကိုယ္ အစုဖြဲ႕တယ္ ဆိုတာကေတာ့ ျပႆနာ႐ွိပါတယ္။ အဲဒီဂိုဏ္းဂဏဖြဲ႔မႈဟာ စစ္တပ္ထဲမွာလည္း ေရာင္ျပန္ဟပ္ၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္းနဲ႔ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး စသူေတြက အဓိက ေခါင္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ ပထမဆံုး စစ္အုပ္စု ေပၚေပါက္ ခဲ့ပါတယ္။ ဒီစစ္အုပ္စုဟာ တပ္ထဲကေန ဗိုလ္ခ်ဳပ္စမစ္ဒြန္းကို ထုတ္ပစ္တာ၊ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို ပ'ထုတ္တာ စတာေတြ လုပ္ၿပီးေနာက္ တပ္ကို သူတို႔ ေကာင္းေကာင္းအုပ္စိုးမိၿပီးလို႔ ယူဆတာနဲ႔တၿပိဳင္ထဲ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္မွာ ပထမဆံုး အာဏာသိမ္းမႈကို လုပ္ေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးလို႔ ၁ဝ ႏွစ္ ျပည့္တဲ့ အခါမွာ ေပၚေပါက္တဲ့ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းမႈ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီ ပထမဆံုး စစ္အုပ္စုမ်ိဳးဆက္ဟာ ဗမာျပည္မွာ စစ္တပ္က အာဏာယူတဲ့ အစဥ္အလာကို တည္ေထာင္တဲ့ မ်ိဳးဆက္ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၁၉၆ဝ ခုႏွစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွာ ျပည္သူလူထုက တည္ၿမဲဖဆပလ၊ ဆို႐ွယ္လစ္ အဆက္အႏြယ္ေတြကို လံုးဝ လက္မခံႏိုင္ေၾကာင္း ခါးခါးသီးသီး ေဖာ္ျပလိုက္ေတာ့ ဗိုလ္ေနဝင္းဟာ သူ႔စစ္တပ္ထဲကေန ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေအာင္ေ႐ႊ၊ ဗိုလ္ၾကည္ဝင္း၊ ဗိုလ္သိမ္းတုတ္ စတဲ့ ဆို႐ွယ္လစ္ပါတီအႏြယ္ ထိပ္သီး ၁၃ ေယက္ကို တပ္ထဲက ထုတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီ မဆလ ခရီးေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကသူေတြဟာ ဒုတိယ မ်ိဳးဆက္ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။
တတိယ မ်ိဳးဆက္ကေတာ့ ဗိုလ္ေနဝင္း၊ (သူခန္႔အပ္တဲ့) ဗိုလ္ေစာေမာင္၊ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔တို႔ကို ေျခလွမ္းတဆင့္ၿပီးတဆင့္ ဖယ္႐ွားၿပီး အာဏာခ်ဳပ္ကိုင္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊ အမႉးျပဳတဲ့ မ်ိဳးဆက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမ်ိဳးဆက္ဟာ ဒီေန႔ ဗိုလ္သိန္းစိန္ အထိပဲလို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ဗိုလ္သိန္းစိန္ဟာ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊက ယံုၾကည္စိတ္ခ်စြာ တင္ေျမႇာက္ခဲ့တဲ့ ဆက္ခံသူ (protege) ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ဖာသာ သီးျခားကင္းလြတ္စြာနဲ႔ မိုးေပၚက က်လာသူ၊ ဒါမွမဟုတ္ ေျမႀကီးထဲက ထြက္လာသူ မဟုတ္ပါဘူး။
စစ္အုပ္စုဝင္အခ်င္းခ်င္း ဘယ္လိုပဋိပကၡေတြ ရွိခဲ့ဖူးလဲ။ ဒါေတြဟာ ဘာအေပၚမွာ အေျခခံ ျဖစ္ၾကလဲခင္ဗ်။
စစ္အုပ္စုတြင္း ကြဲတာေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ရင္ေတာ့ ဓါးပါတဲ့ကုလား၊ တပ္ကို ကိုင္ထားႏိုင္သူက စားသြားတာခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အေစာဆံုး အကြဲဟာ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာ ဗိုလ္ေဇယ်တို႔တေတြ ေတာခိုတုန္း
က ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ေဇယ် တို႔ကလည္း လက္နက္ကိုင္ၿပီး
ေတာခိုသြားတာဆိုေတာ့ ဓားပါတဲ့ ကုလားက မစားလိုက္ရ
ပါဘူး။ တပ္ထဲကေန အစုလိုက္အၿပံဳလို္က္ ထုတ္ပစ္တယ္ ဆိုတာဟာ ကြဲတာပါပဲ။ တာဝန္ သိပ္ႀကီးတဲ့ ထိပ္သီးတဦး
တည္းကို၊ ဥပမာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔လိုလူကို ထုတ္ပစ္တာဟာ
လည္း တပ္ထိပ္သီးပိုင္းမွာ ကြဲတဲ့ အဓိပၸါယ္ပါပဲ။ သူတို႔ခ်င္း ကြဲတာၿပဲတာေတြမွာ အမ်ားစုဟာ ဂိုဏ္းဂဏေၾကာင့္
ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အုပ္စုဆိုတာ သေႏၶဘဝကတည္းက ဂိုဏ္းအုပ္စုအသြင္ ေဆာင္ခဲ့တာဆိုေတာ့ တေလွ်ာက္လံုး အဲဒီလကၡဏာ႐ွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗမာျပည္ သမိုင္းမွာ အာဏာရ ထိပ္သီးစစ္ဗိုလ္ေတြအၾကား အာဏာကို အရပ္သားလက္ လႊဲေျပာင္း ေပးခ်င္သူနဲ႔ လႊဲေျပာင္းမေပးခ်င္သူ အၾကားက အကြဲအၿပဲဆိုတာကေတာ့ မ႐ွိသ
ေလာက္ ႐ွားပါတယ္။ အဲဒီလိုသေဘာထား႐ွိသူဟာ ထိပ္သီး ျဖစ္မလာႏိုင္ ပါဘူး။ သူတို႔ စစ္တပ္တြင္းမွာ စိုင္ေကာ္
လို႔ ၿခံဳေပၚေရာက္လာတယ္ဆိုတာမ်ိဳး မ႐ွိပါဘူး။ ေအာက္အဆင့္ဆင့္မွာ စမ္းသပ္ခံၿပီးမွ ထိပ္ပိုင္း ေရာက္လာ ၾကတာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တည္ၿငိမ္ေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး အတြက္ ဘယ္လို အေႏွာက္အယွက္ အတားအဆီးေတြ ျဖစ္ခဲ့လဲခင္ဗ်။
အတိုေျပာရရင္ တိုင္းျပည္နာပါတယ္။ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး အဖက္ဖက္ပါပဲ။ ၾကာလြန္းေတာ့ ေဒါင့္ေစ့တယ္လို႔ေတာင္ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ စစ္အရာ႐ွိေတြက ေနရာလပ္ မက်န္ေအာင္ ဝင္ၿပီး
ေနရာယူခဲ့/ထားေတာ့ ေနရာလပ္ မက်န္ေအာင္ နစ္နာပါတယ္။
စီးပြားေရးမွာ သူတို႔အေျခခံတာဟာ သူတို႔ရဲ႕ ပုဂၢလိက အက်ိဳးစီးပြားျဖစ္ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ စစ္တပ္ကို ေတာင့္တင္းသထက္
ေတာင့္တင္းေအာင္ တည္ေဆာက္ေရးကို ဦးတည္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာေရး၊ ျပည္သူျပည္သားအက်ိဳး စတာေတြကို ဘယ္တုန္းကမွ အထက္မွာ မထားပါဘူး။ သူတို႔ကိုယ္က်ိဳးရဲ႕ လက္ေအာက္မွာပဲ ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ စီးပြားေရးမွာ ဆူလြယ္နပ္လြယ္ အာဏာကေလး ရထားတုန္း ခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္လိုက္ဦးမွ ဆိုတဲ့ သေဘာထားမ်ိဳးနဲ႔ခ်ည္း လုပ္ခဲ့တာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာမွာ စစ္အာဏာ႐ွင္နဲ႔ မိုက္ေဖာ္ဆိုးဖက္ စီးပြားေရးစနစ္ (crony capitalism) ဆိုတာ ဒဂၤါးတခုရဲ႕ ေခါင္းနဲ႔ပန္းလို ခြဲလို႔မရတဲ့ အခ်င္းအရာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္တခုမွာ ဒီလိုစနစ္ ထြန္းကားေနရင္ စီးပြားေရးဟာ တကယ္တမ္း မႀကီးထြား၊ မတိုးတက္ႏိုင္ပါဘူး။
အဲဒီလိုစီးပြားေရးကို မ႑ိဳင္ျပဳၿပီး ေပၚလာတဲ့ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး စတာေတြဟာ မလံုေလာက္တဲ့ ဘတ္ဂ်က္စရိတ္နဲ႔ ဒီစီးပြားေရးစနစ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဒံုးပ်ံကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြနဲ႔ ဘယ္လိုမွ နာလံမထူႏိုင္ေအာင္
ျဖစ္သြားရပါတယ္။ ဒီေန႔ေလာက္ တိုင္းျပည္က လူအင္အားအရင္းအျမစ္ေတြ ျပည္ပကို ယိုဆင္းခဲ့တာ သမိုင္းမွာ ဘယ္တုန္းကမွ မ႐ွိခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဒါဟာ စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ေၾကာင့္ ေပၚေပါက္လာတဲ့ ကၽြန္ေရာင္းခ်ျခင္းတမ်ိဳး လို႔ေတာင္ ေခၚႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။
ဗမာျပည္ဟာ ဗိုလ္ေနဝင္းလက္ထက္မွာ ကမၻာ့အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံ စာရင္းဝင္သြားၿပီး ဗိုလ္သန္းေ႐ႊတို႔လက္ထက္မွာ ကမၻာေပၚမွာ အက်င့္ပ်က္လာဘ္စားမႈ အမ်ားဆံုးႏိုင္ငံ သံုးႏိုင္ငံစာရင္းထဲ ပါသြားတာကိုပဲ ၾကည့္ပါ။ တျခားလည္း AIDS ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈ၊ ကေလးေမြးေသႏႈန္း၊ မေကာင္းတဲ့ဖက္ေတြမွာ ကမၻာ့ထိပ္တန္းစာရင္းဝင္ ျဖစ္ေနတာဟာ စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ တာ႐ွည္ျခင္းရဲ႕လကၡဏာျဖစ္ပါတယ္။
ယေန႔ကာလတြင္ ၂ဝဝ၈ အေျခခံဥပေဒအရ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲမွ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္လိုက္သည့္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ေခါင္းေဆာင္သည့္ အစိုးရသစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနသည္မွာ တႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ၿပီးလည္း ျဖစ္သည္။ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ (ဗကပ) အျမင္တြင္မူ ယေန႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရထိပင္ စစ္အုပ္စု၊ စစ္အစိုးရႏွင့္ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္တို႔သာ စိုးမိုးလ်က္ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။ ျမန္မာျပည္ ႏိုင္ငံေရးတြင္ သက္တမ္းအရင့္ဆံုး ပါတီႀကီးျဖစ္သည့္ ဗကပ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဒီလိုေျပာႏိုင္သနည္း။ အစိုးရအဆက္ဆက္ႏွင့္ ဗကပ ဆက္ဆံေရးအေတြ႔အၾကံဳအေပၚမူတည္၍ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဟူ၍ မည္သို႔ဖြဲ႔တည္လာပံု၊ ထိုစနစ္ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ထိခိုက္နစ္နာရပံုႏွင့္ လက္ရွိ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ အေပၚ အျမင္တို႔ကို သိရွိႏိုင္ရန္ ဗကပ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္းအား မဇၥ်ိမ သတင္းေထာက္ ကိုေပါက္ က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားသည္။
ဗကပ ကို အဂၤလိပ္လက္ထက္ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္က ေျမေအာက္ပါတီအျဖစ္ စတင္ထူေထာင္ၿပီးခ်ိန္မွစ၍ ေျမေပၚပါတီအျဖစ္ သံုးႏွစ္သာ ရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ေျမေအာက္ပါတီအျဖစ္ ဆက္လက္ရပ္တည္သြားမည္ဟု သိရသည္။
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ရွိေနဆဲလား။ ရွိဆဲဆိုရင္ ဘာ့ေၾကာင့္ ရွိေနဆဲလို႔ ေျပာႏိုင္ရလဲ။ ဘယ္လိုပံုသ႑ာန္နဲ႔ ရွိေနတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္မလဲခင္ဗ်။
ဒီေန႔ ဗမာႏိုင္ငံမွာ အာဏာရယူထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဦးသိန္းစိန္အစိုးရဟာ စစ္အစိုးရပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဝတ္အစားေတြ၊ အေခၚအေဝၚအသံုးအႏႈန္းေတြ ဘယ္လိုပဲ ေျပာင္းလဲထားပါေစ အေပၚယံနဲ႔ အတြင္းအႏွစ္သာရကို ခြဲၾကည့္တတ္ၾကဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါဟာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္သူေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္း၊ `႐ိုးသားမႈစတာေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။
သူတို႔ အာဏာတက္လာတာဟာ ေ႐ြးေကာက္ပြဲနဲ႔တက္လာတာလို႔ ေျပာေကာင္း ေျပာပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေ႐ြးေကာက္ပြဲဟာ အလိမ္အညာ၊ အညစ္အပတ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ျပည္တြင္းျပည္ပက အားလံုးသိပါတယ္။ ဗမာျပည္သူလူထုကပိုသိ ပါတယ္။ အဲဒီေလာက္ ေျပာင္က်တဲ့ ညစ္ပတ္မႈတခုကို ဘာလို႔ လုပ္လို႔ရသြားတာလဲဆိုေတာ့ ႐ွင္းပါတယ္။ ေသနတ္႐ွိလို႔ပါ၊ တနည္းေျပာရရင္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲဟာ ေသနတ္အင္အားနဲ႔ အဆံုးအျဖတ္ ေပးသြားတဲ့ အာဏာသိမ္းမႈတမ်ိဳးပါပဲ။
ျပႆနာတခုက တခ်ိဳ႕လူေတြဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္ကေန ဦးသိန္းစိန္လို႔ အေခၚအေဝၚ ေျပာင္းလိုက္တာကို
ေထာက္ျပၿပီး စစ္အစိုးရမဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာေနၾကတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းကေန ဦးေနဝင္း လုပ္လိုက္တုန္းက
ေတာ့ အဲဒီလို မေျပာၾကဘူး။ ဦးေနဝင္းရဲ႕ မဆလ ဝန္ႀကီးအဖြဲ႔၊ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာလည္း ‘အရပ္သား’မ်ိဳးစံု ပါတာပဲ မဟုတ္လား။
စစ္တပ္က အာဏာကို ထိန္းထားတယ္လို႔ေျပာတဲ့အေၾကာင္း
| “ဗမာျပည္ဟာ ဗိုလ္ေနဝင္းလက္ထက္မွာ ကမၻာ့အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံ စာရင္းဝင္သြားၿပီး ဗိုလ္သန္းေ႐ႊတို႔ လက္ထက္မွာ ကမၻာေပၚမွာ အက်င့္ပ်က္ လာဘ္စားမႈ အမ်ားဆံုးႏိုင္ငံ သံုးႏိုင္ငံစာရင္းထဲ ပါသြားတာကိုပဲ ၾကည့္ပါ” |
ေတြထဲမွာ စစ္တပ္နဲ႔ အရပ္ဝတ္လဲထားတဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ
က ရာခိုင္ႏႈန္း ၉၀ ေက်ာ္ ပါဝင္တဲ့ ကာ/လံုအဖြဲ႔ ဆိုတာႀကီး
တည္႐ွိေနတာလည္း ပါပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႕ႀကီးဟာ အာဏာ
သိမ္းျခင္းနဲ႔ အေရးေပၚ အေျခအေန ေၾကညာျခင္းတို႔လို အေရးႀကီးတဲ့အရာေတြ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ၿပီး အဲဒီအဖြဲ႕ကို
လႊတ္ေတာ္က ဘာမွ ခ်ဳပ္ကိုင္ႏိုင္စြမ္း မ႐ွိပါဘူး။
ဒီအစိုးရထဲမွာ ‘အရပ္သား’ေတြလည္း ပါတယ္ ဆိုေပမယ့္ အေရးပါတဲ့ သမတ၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး၊
ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး၊ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးစတဲ့ ေနရာေတြကို စစ္ဗိုလ္နဲ႔စစ္ဗိုလ္‘ထြက္’ ေတြကသာ စီးထားတယ္ဆိုတာ သတိထားသင့္ ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကာ/လံုထဲမွာ ပါခြင့္႐ွိတဲ့ နယ္စပ္ေရးရာ ဝန္ႀကီးဌာနလိုဟာကိုလည္း အဲဒီလို လူေတြကသာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားပါတယ္။
ဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ အစိုးရဖြဲ႔စည္းမႈမွာ စစ္တပ္နဲ႔ မပတ္သက္သူ ဆိုတာဟာ ႐ုပ္ျပသာသာပဲ ပါပါတယ္။ အသံုးခ်တာ သက္သက္ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္အုပ္စုမ်ဳိးဆက္ ဘယ္ႏွစ္ဆက္ ရွိၿပီလို႔ ေျပာႏိုင္မလဲ။ ဒီမ်ဳိးဆက္ေတြကို ဘယ္ဗိုလ္/ဘယ္သူေတြက ကိုယ္စားျပဳ ခဲ့ၾကလဲဗ်ာ။
ဗမာျပည္က စစ္တပ္မွာ စစ္အုပ္စု ဘယ္ႏွစ္ဆက္႐ွိခဲ့ၿပီလဲ ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ ေျပာရတာ နည္းနည္းခက္ပါ လိမ့္မယ္။ လူတေယာက္နဲ႔တေယာက္ အျမင္ခ်င္း တူခ်င္မွ တူပါလိမ့္မယ္။ ဖဆပလ အဖြဲ႕ႀကီးထဲမွာ ကိုယ့္အစုေလးနဲ႔ ကိုယ္ အစုဖြဲ႕တယ္ ဆိုတာကေတာ့ ျပႆနာ႐ွိပါတယ္။ အဲဒီဂိုဏ္းဂဏဖြဲ႔မႈဟာ စစ္တပ္ထဲမွာလည္း ေရာင္ျပန္ဟပ္ၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္းနဲ႔ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး စသူေတြက အဓိက ေခါင္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ ပထမဆံုး စစ္အုပ္စု ေပၚေပါက္ ခဲ့ပါတယ္။ ဒီစစ္အုပ္စုဟာ တပ္ထဲကေန ဗိုလ္ခ်ဳပ္စမစ္ဒြန္းကို ထုတ္ပစ္တာ၊ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို ပ'ထုတ္တာ စတာေတြ လုပ္ၿပီးေနာက္ တပ္ကို သူတို႔ ေကာင္းေကာင္းအုပ္စိုးမိၿပီးလို႔ ယူဆတာနဲ႔တၿပိဳင္ထဲ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္မွာ ပထမဆံုး အာဏာသိမ္းမႈကို လုပ္ေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးလို႔ ၁ဝ ႏွစ္ ျပည့္တဲ့ အခါမွာ ေပၚေပါက္တဲ့ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းမႈ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီ ပထမဆံုး စစ္အုပ္စုမ်ိဳးဆက္ဟာ ဗမာျပည္မွာ စစ္တပ္က အာဏာယူတဲ့ အစဥ္အလာကို တည္ေထာင္တဲ့ မ်ိဳးဆက္ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၁၉၆ဝ ခုႏွစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွာ ျပည္သူလူထုက တည္ၿမဲဖဆပလ၊ ဆို႐ွယ္လစ္ အဆက္အႏြယ္ေတြကို လံုးဝ လက္မခံႏိုင္ေၾကာင္း ခါးခါးသီးသီး ေဖာ္ျပလိုက္ေတာ့ ဗိုလ္ေနဝင္းဟာ သူ႔စစ္တပ္ထဲကေန ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေအာင္ေ႐ႊ၊ ဗိုလ္ၾကည္ဝင္း၊ ဗိုလ္သိမ္းတုတ္ စတဲ့ ဆို႐ွယ္လစ္ပါတီအႏြယ္ ထိပ္သီး ၁၃ ေယက္ကို တပ္ထဲက ထုတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီ မဆလ ခရီးေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကသူေတြဟာ ဒုတိယ မ်ိဳးဆက္ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။
တတိယ မ်ိဳးဆက္ကေတာ့ ဗိုလ္ေနဝင္း၊ (သူခန္႔အပ္တဲ့) ဗိုလ္ေစာေမာင္၊ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔တို႔ကို ေျခလွမ္းတဆင့္ၿပီးတဆင့္ ဖယ္႐ွားၿပီး အာဏာခ်ဳပ္ကိုင္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊ အမႉးျပဳတဲ့ မ်ိဳးဆက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမ်ိဳးဆက္ဟာ ဒီေန႔ ဗိုလ္သိန္းစိန္ အထိပဲလို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ဗိုလ္သိန္းစိန္ဟာ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊက ယံုၾကည္စိတ္ခ်စြာ တင္ေျမႇာက္ခဲ့တဲ့ ဆက္ခံသူ (protege) ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ဖာသာ သီးျခားကင္းလြတ္စြာနဲ႔ မိုးေပၚက က်လာသူ၊ ဒါမွမဟုတ္ ေျမႀကီးထဲက ထြက္လာသူ မဟုတ္ပါဘူး။
စစ္အုပ္စုဝင္အခ်င္းခ်င္း ဘယ္လိုပဋိပကၡေတြ ရွိခဲ့ဖူးလဲ။ ဒါေတြဟာ ဘာအေပၚမွာ အေျခခံ ျဖစ္ၾကလဲခင္ဗ်။
စစ္အုပ္စုတြင္း ကြဲတာေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
| “စစ္အုပ္စုဆိုတာ သေႏၶဘဝကတည္းက ဂိုဏ္းအုပ္စုအသြင္ ေဆာင္ခဲ့တာဆိုေတာ့ တေလွ်ာက္လံုး အဲဒီလကၡဏာ႐ွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗမာျပည္ သမိုင္းမွာ အာဏာရ ထိပ္သီး စစ္ဗိုလ္ေတြအၾကား အာဏာကို အရပ္သားလက္ လႊဲေျပာင္း ေပးခ်င္သူနဲ႔ လႊဲေျပာင္းမေပးခ်င္သူအၾကားက အကြဲအၿပဲ ဆိုတာကေတာ့ မ႐ွိသေလာက္ ႐ွားပါတယ္” |
ဒါေပမယ့္နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ရင္ေတာ့ ဓါးပါတဲ့ကုလား၊ တပ္ကို ကိုင္ထားႏိုင္သူက စားသြားတာခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အေစာဆံုး အကြဲဟာ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာ ဗိုလ္ေဇယ်တို႔တေတြ ေတာခိုတုန္း
က ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ေဇယ် တို႔ကလည္း လက္နက္ကိုင္ၿပီး
ေတာခိုသြားတာဆိုေတာ့ ဓားပါတဲ့ ကုလားက မစားလိုက္ရ
ပါဘူး။ တပ္ထဲကေန အစုလိုက္အၿပံဳလို္က္ ထုတ္ပစ္တယ္ ဆိုတာဟာ ကြဲတာပါပဲ။ တာဝန္ သိပ္ႀကီးတဲ့ ထိပ္သီးတဦး
တည္းကို၊ ဥပမာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔လိုလူကို ထုတ္ပစ္တာဟာ
လည္း တပ္ထိပ္သီးပိုင္းမွာ ကြဲတဲ့ အဓိပၸါယ္ပါပဲ။ သူတို႔ခ်င္း ကြဲတာၿပဲတာေတြမွာ အမ်ားစုဟာ ဂိုဏ္းဂဏေၾကာင့္
ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အုပ္စုဆိုတာ သေႏၶဘဝကတည္းက ဂိုဏ္းအုပ္စုအသြင္ ေဆာင္ခဲ့တာဆိုေတာ့ တေလွ်ာက္လံုး အဲဒီလကၡဏာ႐ွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗမာျပည္ သမိုင္းမွာ အာဏာရ ထိပ္သီးစစ္ဗိုလ္ေတြအၾကား အာဏာကို အရပ္သားလက္ လႊဲေျပာင္း ေပးခ်င္သူနဲ႔ လႊဲေျပာင္းမေပးခ်င္သူ အၾကားက အကြဲအၿပဲဆိုတာကေတာ့ မ႐ွိသ
ေလာက္ ႐ွားပါတယ္။ အဲဒီလိုသေဘာထား႐ွိသူဟာ ထိပ္သီး ျဖစ္မလာႏိုင္ ပါဘူး။ သူတို႔ စစ္တပ္တြင္းမွာ စိုင္ေကာ္
လို႔ ၿခံဳေပၚေရာက္လာတယ္ဆိုတာမ်ိဳး မ႐ွိပါဘူး။ ေအာက္အဆင့္ဆင့္မွာ စမ္းသပ္ခံၿပီးမွ ထိပ္ပိုင္း ေရာက္လာ ၾကတာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တည္ၿငိမ္ေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး အတြက္ ဘယ္လို အေႏွာက္အယွက္ အတားအဆီးေတြ ျဖစ္ခဲ့လဲခင္ဗ်။
အတိုေျပာရရင္ တိုင္းျပည္နာပါတယ္။ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး အဖက္ဖက္ပါပဲ။ ၾကာလြန္းေတာ့ ေဒါင့္ေစ့တယ္လို႔ေတာင္ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ စစ္အရာ႐ွိေတြက ေနရာလပ္ မက်န္ေအာင္ ဝင္ၿပီး
ေနရာယူခဲ့/ထားေတာ့ ေနရာလပ္ မက်န္ေအာင္ နစ္နာပါတယ္။
စီးပြားေရးမွာ သူတို႔အေျခခံတာဟာ သူတို႔ရဲ႕ ပုဂၢလိက အက်ိဳးစီးပြားျဖစ္ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ စစ္တပ္ကို ေတာင့္တင္းသထက္
ေတာင့္တင္းေအာင္ တည္ေဆာက္ေရးကို ဦးတည္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာေရး၊ ျပည္သူျပည္သားအက်ိဳး စတာေတြကို ဘယ္တုန္းကမွ အထက္မွာ မထားပါဘူး။ သူတို႔ကိုယ္က်ိဳးရဲ႕ လက္ေအာက္မွာပဲ ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ စီးပြားေရးမွာ ဆူလြယ္နပ္လြယ္ အာဏာကေလး ရထားတုန္း ခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္လိုက္ဦးမွ ဆိုတဲ့ သေဘာထားမ်ိဳးနဲ႔ခ်ည္း လုပ္ခဲ့တာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာမွာ စစ္အာဏာ႐ွင္နဲ႔ မိုက္ေဖာ္ဆိုးဖက္ စီးပြားေရးစနစ္ (crony capitalism) ဆိုတာ ဒဂၤါးတခုရဲ႕ ေခါင္းနဲ႔ပန္းလို ခြဲလို႔မရတဲ့ အခ်င္းအရာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္တခုမွာ ဒီလိုစနစ္ ထြန္းကားေနရင္ စီးပြားေရးဟာ တကယ္တမ္း မႀကီးထြား၊ မတိုးတက္ႏိုင္ပါဘူး။
အဲဒီလိုစီးပြားေရးကို မ႑ိဳင္ျပဳၿပီး ေပၚလာတဲ့ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး စတာေတြဟာ မလံုေလာက္တဲ့ ဘတ္ဂ်က္စရိတ္နဲ႔ ဒီစီးပြားေရးစနစ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဒံုးပ်ံကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြနဲ႔ ဘယ္လိုမွ နာလံမထူႏိုင္ေအာင္
ျဖစ္သြားရပါတယ္။ ဒီေန႔ေလာက္ တိုင္းျပည္က လူအင္အားအရင္းအျမစ္ေတြ ျပည္ပကို ယိုဆင္းခဲ့တာ သမိုင္းမွာ ဘယ္တုန္းကမွ မ႐ွိခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဒါဟာ စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ေၾကာင့္ ေပၚေပါက္လာတဲ့ ကၽြန္ေရာင္းခ်ျခင္းတမ်ိဳး လို႔ေတာင္ ေခၚႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။
ဗမာျပည္ဟာ ဗိုလ္ေနဝင္းလက္ထက္မွာ ကမၻာ့အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံ စာရင္းဝင္သြားၿပီး ဗိုလ္သန္းေ႐ႊတို႔လက္ထက္မွာ ကမၻာေပၚမွာ အက်င့္ပ်က္လာဘ္စားမႈ အမ်ားဆံုးႏိုင္ငံ သံုးႏိုင္ငံစာရင္းထဲ ပါသြားတာကိုပဲ ၾကည့္ပါ။ တျခားလည္း AIDS ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈ၊ ကေလးေမြးေသႏႈန္း၊ မေကာင္းတဲ့ဖက္ေတြမွာ ကမၻာ့ထိပ္တန္းစာရင္းဝင္ ျဖစ္ေနတာဟာ စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ တာ႐ွည္ျခင္းရဲ႕လကၡဏာျဖစ္ပါတယ္။
Thursday, March 1, 2012
Wednesday, February 29, 2012
Tuesday, February 28, 2012
Monday, February 27, 2012
Sunday, February 26, 2012
Saturday, February 25, 2012
Friday, February 24, 2012
Thursday, February 23, 2012
ဖိတ္ၾကားလႊာ
ဖိတ္ၾကားလႊာ
ေဆြးေႏြးေဟာေျပာမည့္ အေၾကာင္းအရာ -
“ အကူးအေျပာင္းဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာအေတြ႕အႀကံဳမ်ား ”
ေဆြးေႏြးေဟာေျပာၾကမည့္ ဆရာမ်ား -
ဦးတင္ေမာင္သန္း (စာေရးဆရာ ၊ သုေတသီ)
ဦးေအာင္ႏိုင္ဦး (ဗဟု ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအဖြဲ႔)
ဦးေဇာ္ဦး (စီးပြားေရးပညာရွင္)
အစီအစဥ္
ေန႔ရက္။ ၂၅ . ၀၂. ၂၀၁၂ (စေနေန႔)။
အခ်ိန္။ ေန႔လည္ ၂ း ၀၀ နာရီ။
ေနရာ။ ျမန္မာနိုင္ငံငါးလုပ္ငန္းအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ဘုရင့္ေနာင္လမ္း၊
အေနာက္ႀကိဳ႕ကုန္း၊ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္။
ေခတ္ေကာင္းကင္: မေျပာင္းလဲေသးေသာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္း
ေခတ္ေကာင္းကင္: မေျပာင္းလဲေသးေသာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္း: မေျပာင္းလဲေသးေသာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္း ေဖေဖၚ၀ါရီ ၉ ရက္ေန႔က က်ေနာ္ အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕ကိုသြားဖို႔ျဖစ္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ ေလယာဥ္...
မေျပာင္းလဲေသးေသာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္း
မေျပာင္းလဲေသးေသာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္း
ေဖေဖၚ၀ါရီ ၉ ရက္ေန႔က က်ေနာ္ အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕ကိုသြားဖို႔ျဖစ္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္အေရာင္းဆိုင္ေတြကိုဆက္သြယ္ေတာ့ပုဂလိကေလေၾကာင္းလိုင္းေတြမွာလက္မွတ္ မရေတာ့ဘူး လို႔သိရတယ္။ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းကဘဲရႏိုင္မယ္တဲ့။ အိုေကေပါ့ ကမ္းနားလမ္းမွာရွိတဲ့
ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းလက္မွတ္အေရာင္းဌါနကိုသြားလိုက္တယအေျဖကေတာ့ထံုးစံအတိုင္းလက္မွတ္ကုန္ပီတဲ့။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ထြက္လာေတာ့ အျပင္ကေစာင့္ေနတဲ့ပြဲစားေတြကအကိုဘယ္သြားခ်င္လဲ လက္မွတ္ရွိတယ္တဲ့ကိုယ္ကလည္းအေရးၾကီးေနေတာ့လုပ္မယ္ကြာဗန္းေမာ္သြားခ်င္တယ္၉ရက္ေန႔ လက္မွတ္လိုခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ အကိုခဏေစာင့္ဆိုၿပီးအထဲ၀င္သြားတယ္။ ခဏေနျပန္ထြက္လာၿပီး ၂ ေသာင္း ပိုေပးရမယ္ လက္မွတ္ရမယ္တဲ့။ လြယ္လိုက္တာ.. ဒီလိုနဲ႔မနက္၁၁ခြဲေလာက္က်ေတာ့လက္မွတ္ ရလာတယ္..
၉ ရက္ေန႔မနက္ ေလယာဥ္ထြက္ခ်ိန္က ၇နာရီ ၃၀ ကြင္းခ်ိန္းက ၅ နာရီ ၃၀၊ က်ေနာ္အိမ္ကေန မနက္ ၅ နာရီေလာက္ထြက္လိုက္တယ္။ ႏွင္းပိတ္ေနလို႔တဲ့ ေလယာဥ္က ၉နာရီခြဲမွ ထြက္တယ္။ ထားပါေတာ့ ရာသီဥတုကိုး ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေပါ့။
ဟိုေရာက္ေတာ့ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေနာက္ေန႔ဘဲ အျပန္အတြက္ လက္မွတ္သြား၀ယ္တယ္ၾကိဳမေရာင္း ဘူးတဲ့။ လိုခ်င္တဲ႔ေန႔ မတိုင္ခင္ ၃ ရက္ေလာက္ အလိုမွေရာင္းေပးမယ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ အဲ့ေန႔ေရာက္ေတာ့ သြား၀ယ္တယ္။ မရေတာ့ဘူးတဲ့ဟိုနားဒီနားၾကည့္ေတာ့လဲ ပြဲစားကမေတြ႔။ ျပသနာဘဲေပါ့။ ဒါနဲ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္သူကဌါနတစ္ခုက လူၾကီး ဟဲဟဲ သူ႔ဘဲအားကိုးရေတာ့တာေပါ့. ေျပာလိုက္ေတာ့သူကစာတစ္ေစာင္ေရးေပးလိုက္တယ္. သူ႔စာနဲ႔၀ယ္ေတာ့မွရတယ္. အဲ့ခ်ိန္မွာဘဲ
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ လက္မွတ္ေရာင္းဆီမွာ ေငြ ၂၀၀၀၀ ပိုေပးၿပီး၀ယ္ေနတာေတြ႔ေတာ့မွ
ေအာ္ဒီမွာက ပြဲစားမလိုပါလား တိုက္ရိုက္ေငြေပးရင္ ရပါလားဆိုတာသိသြားေတာ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ေလယာဥ္စီးရမယ့္ေန႔ (၁၆ ရက္ေဖေဖၚ၀ါရီ ၂၀၁၂) ေရာက္ေတာ့ မနက္ ၈နာရီခြဲကြင္းခ်ိန္းတဲ့ ၉နာရီေလာက္ေရာက္ေအာင္သြားလုိက္တယ္.. ေလယာဥ္ကေရာက္မလာဘူး ေန႔လည္၁၂ နာရီေလာက္မွ ေလယာဥ္ေရာက္လာတယ္ ရန္ကုန္၊ မန္းေလး သြားမယ့္သူေတြကတက္လို႔မရေသးဘူးတဲ႔ ေလယာဥ္ကျမစ္ၾကီးနားကို အရင္သြားမွာ အျပန္မွ ရန္ကုန္၊မန္းေလးခရီးသည္ေတြကို ၀င္ေခၚမယ္တဲ့. ဒါနဲ႔ဗိုက္ကလဲ ဆာလာေတာ့ ဆိုင္ကယ္တက္စီနဲ႔အျပင္ထြက္ၿပီးထမင္းစားလိုက္တယ္. ေန႔လည္၂နာရီေလာက္မွေလယာဥ္ျပန္၀င္လာတယ္.ကိုယ္ေတြေတာ့သြားရေတာ့မယ္ေပါ့ဆိုၿပီး
အထုပ္ဆြဲ ေက်ာပိုးအိတ္လြယ္နဲ႔ေပ့ါ။ ဒီလိုနဲ႔ ၂နာရီခြဲေလာက္မွကြင္းတာ၀န္ခံဆိုတဲ့သူက ၀င္လာၿပီး ေလယာဥ္က ဘီးေပါက္သြားလို႔ပါ၊ရန္ကုန္ကေလယာဥ္တစ္စီးလာၾကိဳပါ့မယ္ညေန၄နာရီေလာက္ျပန္လာခဲ့ပါတဲ့။ ဒါပထမဆံုးအၾကိမ္
ေလယာဥ္ကြင္းက ရတဲ့ information ဘဲ။ ဒီလိုနဲ႔ျပန္ေပါ့ တည္းတဲ့ေနရာကို ညေန၄နာရီျပန္လာေတာ ့ ခဏေစာင့္ရင္း ညေန ၅ နာရီေလာက္မွာ ရန္ကုန္က ေလယာဥ္တစ္စီးေရာက္လာတယ္။ ကဲဒီတစ္ခါေတာ့ သြားရပီေပါ့စိတ္ကူးေနတုန္းေရာက္လာတဲ့ေလယာဥ္ကေသးလို႔တဲ့ ေနျပည္ေတာ္သြားမယ့္သူေတြဘဲလိုက္ လို႔ ရမယ္တဲ့။ အဲ့ဒီ့ေလယာဥ္က ဘီးလဲဖို႔ လိုအပ္တဲပစည္းေတြသယ္လာတယ္၊ ဘီးလဲၿပီးရင္ထြက္ပါမယ္တဲ့။
ဒီလိုနဲ႔ေစာင့္ရင္း ေစာင့္ရင္း ၾကည့္ေနတာ ဘီးက ျဖဳတ္လို႔ကို မရေသးဘူး ညက၇နာရီထိုးေနၿပီ၊ ေလယာဥ္ကြင္းမွာက မီးလဲမရွိဘူး၊ ဘီးလဲေနတဲ့သူေတြကဓါတ္မီးေသးေသးေလးနဲ႔ လဲေနတာ၊ ေစာင့္ေနတဲ့ခရီးသည္ေတြက ေၾကာက္လာၿပီ၊က်ေနာ္ကေတာ့မစီးရဲေတာ့ဘူး မီးမရွိတဲ့ေလယာဥ္ကြင္းက ထြက္မယ့္ေလယာဥ္ကို ျပင္ေနတာကလက္ႏိွပ္ဓါတ္မီးေသးေသးေလးနဲ႔၊ ခရီးသည္အကုန္လံုးကလဲ မစီးရဲေတာ့ဘူး မစီးဘူးအပ္ထားတဲ့အိတ္ေတြျပန္ေပးဖို႔ ေတာင္းမယ္ဆိုေတာ့ ေလယာဥ္ကြင္းမွ တာ၀န္ရွိတဲ့သူကိုရွာမေတြ႔ဘူး ကြင္းတာ၀န္ခံဆိုတဲ့သူက ဘာ information မွလဲမေပး၊ ရုတ္ရုတ္
ရုတ္ရုတ္ျဖစ္ေနတဲ့ ခရီးသည္ေတြကိုလဲ မထိန္းသိမ္းဘဲ သူနဲ႔ဘာမွမဆိုင္တဲ့ေလယာဥ္ဘီးလဲတဲ့ဆီမွာ သြားေယာင္ေနတယ္။ ခရီးသည္အခ်ိဳ႕ျပသနာရွာေတာ့မွရဲတစ္ေယာက္ကသြားေခၚေပးတယ္။ အဲ့ဒီ့ တာ၀န္ခံဆိုတဲ့လူက ေစာင့္ပါတဲ့ျပင္ေနပါတယ္တဲ့ လိုတဲ့ပစည္းကို ၿမိဳ႕ထဲထြက္၀ယ္ေနပါတယ္တဲ့၊ ေလယာဥ္ပစည္းဗန္းေမာ္မွာရမွန္း က်ေနာ္လဲအဲ့ေတာ့မွသိေတာ့တယ္။ ခရီးသည္ေတြအကုန္လံုးက
မလိုက္ရဲေတာ့ဘူး ျပန္မယ္ အိတ္ေတြျပန္ထုတ္ေပးပါ အတင္းေတာင္းဆိုေတာ့မွ ည ဂ နာရီခြဲမွာ အိတ္ေတြျပန္ရတယ္၊ ေနာက္ရက္မနက္၁၀နာရီကိုကြင္းခ်ိန္းျပန္ေပးလိုက္တယ္။ေနာက္ေန႔မနက္ေရာက္ေတာ့ ရန္ကုန္ကေနေလယဥ္တစ္စီး ေရာက္ေနတာေတြ႔တယ္။
က်ေနာ္တို႔ကုိလာေခၚတဲ့ေလယာဥ္လို႔ထင္တာေပါ့ ဟုတ္ဘူးဗ် ဘီးလဲဖို႔ ေမ့က်န္ခဲ့တဲ့
ပစည္းေတြလာပို႔တာတဲ့၊ ေသလိုက္ပါေတာ့၊ ဒီလိုနဲ႔ ေန႔လည္၁၂နာရီခြဲမွာတကယ္ေလယဥ္ထြက္ျဖစ္သြား ပါတယ္။ ထမင္းက မစားရေသးေတာ့ ဗိုက္ေတြကက ဆာေနတာေပါ့၊ေလယဥ္ေမာင္၊ မယ္ ေတြကလဲ ဆက္ဆံေရးေကာင္းပါတယ္၊ သူတို႔လဲဗန္းေမာ္မွာတစ္ညအိပ္လိုက္ ရတာကိုး၊ က်ေနာ္တို႔ေၾကာင့္အိပ္လိုက္ရတဲ့ ပံုစံနဲ႔ေတာင္းပန္စကားတစ္ခြန္းမေျပာဘူး၊ မ်က္ႏွာက ရွစ္ေခါက္ခ်ိဳးနဲ႔၊
ခရီးသည္ေတြကျပန္ေၾကာက္ေနရတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ညေန ၃ နာရီခြဲေလာက္မွာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္းလိုင္းရဲ႕ ေလယာဥ္ၾကီးဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကိုေအာင္ျမင္စြာဆိုက္ကပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဗန္းေမာ္ကေန ရန္ကုန္ကို ေလယာဥ္နဲ႔လာတာၾကာခ်ိန္စုစုေပါင္း ၂၇ နာရီခြဲၾကာသြားပါတယ္။
ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားခင္ဗ်ား ျပဳျပင္ပါအံုးလို႔ ေျပာလုိက္ပါရေစ။
ေဖေဖၚ၀ါရီ ၉ ရက္ေန႔က က်ေနာ္ အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕ကိုသြားဖို႔ျဖစ္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္အေရာင္းဆိုင္ေတြကိုဆက္သြယ္ေတာ့ပုဂလိကေလေၾကာင္းလိုင္းေတြမွာလက္မွတ္ မရေတာ့ဘူး လို႔သိရတယ္။ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းကဘဲရႏိုင္မယ္တဲ့။ အိုေကေပါ့ ကမ္းနားလမ္းမွာရွိတဲ့
ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းလက္မွတ္အေရာင္းဌါနကိုသြားလိုက္တယအေျဖကေတာ့ထံုးစံအတိုင္းလက္မွတ္ကုန္ပီတဲ့။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ထြက္လာေတာ့ အျပင္ကေစာင့္ေနတဲ့ပြဲစားေတြကအကိုဘယ္သြားခ်င္လဲ လက္မွတ္ရွိတယ္တဲ့ကိုယ္ကလည္းအေရးၾကီးေနေတာ့လုပ္မယ္ကြာဗန္းေမာ္သြားခ်င္တယ္၉ရက္ေန႔ လက္မွတ္လိုခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ အကိုခဏေစာင့္ဆိုၿပီးအထဲ၀င္သြားတယ္။ ခဏေနျပန္ထြက္လာၿပီး ၂ ေသာင္း ပိုေပးရမယ္ လက္မွတ္ရမယ္တဲ့။ လြယ္လိုက္တာ.. ဒီလိုနဲ႔မနက္၁၁ခြဲေလာက္က်ေတာ့လက္မွတ္ ရလာတယ္..
၉ ရက္ေန႔မနက္ ေလယာဥ္ထြက္ခ်ိန္က ၇နာရီ ၃၀ ကြင္းခ်ိန္းက ၅ နာရီ ၃၀၊ က်ေနာ္အိမ္ကေန မနက္ ၅ နာရီေလာက္ထြက္လိုက္တယ္။ ႏွင္းပိတ္ေနလို႔တဲ့ ေလယာဥ္က ၉နာရီခြဲမွ ထြက္တယ္။ ထားပါေတာ့ ရာသီဥတုကိုး ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေပါ့။
ဟိုေရာက္ေတာ့ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေနာက္ေန႔ဘဲ အျပန္အတြက္ လက္မွတ္သြား၀ယ္တယ္ၾကိဳမေရာင္း ဘူးတဲ့။ လိုခ်င္တဲ႔ေန႔ မတိုင္ခင္ ၃ ရက္ေလာက္ အလိုမွေရာင္းေပးမယ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ အဲ့ေန႔ေရာက္ေတာ့ သြား၀ယ္တယ္။ မရေတာ့ဘူးတဲ့ဟိုနားဒီနားၾကည့္ေတာ့လဲ ပြဲစားကမေတြ႔။ ျပသနာဘဲေပါ့။ ဒါနဲ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္သူကဌါနတစ္ခုက လူၾကီး ဟဲဟဲ သူ႔ဘဲအားကိုးရေတာ့တာေပါ့. ေျပာလိုက္ေတာ့သူကစာတစ္ေစာင္ေရးေပးလိုက္တယ္. သူ႔စာနဲ႔၀ယ္ေတာ့မွရတယ္. အဲ့ခ်ိန္မွာဘဲ
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ လက္မွတ္ေရာင္းဆီမွာ ေငြ ၂၀၀၀၀ ပိုေပးၿပီး၀ယ္ေနတာေတြ႔ေတာ့မွ
ေအာ္ဒီမွာက ပြဲစားမလိုပါလား တိုက္ရိုက္ေငြေပးရင္ ရပါလားဆိုတာသိသြားေတာ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ေလယာဥ္စီးရမယ့္ေန႔ (၁၆ ရက္ေဖေဖၚ၀ါရီ ၂၀၁၂) ေရာက္ေတာ့ မနက္ ၈နာရီခြဲကြင္းခ်ိန္းတဲ့ ၉နာရီေလာက္ေရာက္ေအာင္သြားလုိက္တယ္.. ေလယာဥ္ကေရာက္မလာဘူး ေန႔လည္၁၂ နာရီေလာက္မွ ေလယာဥ္ေရာက္လာတယ္ ရန္ကုန္၊ မန္းေလး သြားမယ့္သူေတြကတက္လို႔မရေသးဘူးတဲ႔ ေလယာဥ္ကျမစ္ၾကီးနားကို အရင္သြားမွာ အျပန္မွ ရန္ကုန္၊မန္းေလးခရီးသည္ေတြကို ၀င္ေခၚမယ္တဲ့. ဒါနဲ႔ဗိုက္ကလဲ ဆာလာေတာ့ ဆိုင္ကယ္တက္စီနဲ႔အျပင္ထြက္ၿပီးထမင္းစားလိုက္တယ္. ေန႔လည္၂နာရီေလာက္မွေလယာဥ္ျပန္၀င္လာတယ္.ကိုယ္ေတြေတာ့သြားရေတာ့မယ္ေပါ့ဆိုၿပီး
အထုပ္ဆြဲ ေက်ာပိုးအိတ္လြယ္နဲ႔ေပ့ါ။ ဒီလိုနဲ႔ ၂နာရီခြဲေလာက္မွကြင္းတာ၀န္ခံဆိုတဲ့သူက ၀င္လာၿပီး ေလယာဥ္က ဘီးေပါက္သြားလို႔ပါ၊ရန္ကုန္ကေလယာဥ္တစ္စီးလာၾကိဳပါ့မယ္ညေန၄နာရီေလာက္ျပန္လာခဲ့ပါတဲ့။ ဒါပထမဆံုးအၾကိမ္
ေလယာဥ္ကြင္းက ရတဲ့ information ဘဲ။ ဒီလိုနဲ႔ျပန္ေပါ့ တည္းတဲ့ေနရာကို ညေန၄နာရီျပန္လာေတာ ့ ခဏေစာင့္ရင္း ညေန ၅ နာရီေလာက္မွာ ရန္ကုန္က ေလယာဥ္တစ္စီးေရာက္လာတယ္။ ကဲဒီတစ္ခါေတာ့ သြားရပီေပါ့စိတ္ကူးေနတုန္းေရာက္လာတဲ့ေလယာဥ္ကေသးလို႔တဲ့ ေနျပည္ေတာ္သြားမယ့္သူေတြဘဲလိုက္ လို႔ ရမယ္တဲ့။ အဲ့ဒီ့ေလယာဥ္က ဘီးလဲဖို႔ လိုအပ္တဲပစည္းေတြသယ္လာတယ္၊ ဘီးလဲၿပီးရင္ထြက္ပါမယ္တဲ့။
ဒီလိုနဲ႔ေစာင့္ရင္း ေစာင့္ရင္း ၾကည့္ေနတာ ဘီးက ျဖဳတ္လို႔ကို မရေသးဘူး ညက၇နာရီထိုးေနၿပီ၊ ေလယာဥ္ကြင္းမွာက မီးလဲမရွိဘူး၊ ဘီးလဲေနတဲ့သူေတြကဓါတ္မီးေသးေသးေလးနဲ႔ လဲေနတာ၊ ေစာင့္ေနတဲ့ခရီးသည္ေတြက ေၾကာက္လာၿပီ၊က်ေနာ္ကေတာ့မစီးရဲေတာ့ဘူး မီးမရွိတဲ့ေလယာဥ္ကြင္းက ထြက္မယ့္ေလယာဥ္ကို ျပင္ေနတာကလက္ႏိွပ္ဓါတ္မီးေသးေသးေလးနဲ႔၊ ခရီးသည္အကုန္လံုးကလဲ မစီးရဲေတာ့ဘူး မစီးဘူးအပ္ထားတဲ့အိတ္ေတြျပန္ေပးဖို႔ ေတာင္းမယ္ဆိုေတာ့ ေလယာဥ္ကြင္းမွ တာ၀န္ရွိတဲ့သူကိုရွာမေတြ႔ဘူး ကြင္းတာ၀န္ခံဆိုတဲ့သူက ဘာ information မွလဲမေပး၊ ရုတ္ရုတ္
ရုတ္ရုတ္ျဖစ္ေနတဲ့ ခရီးသည္ေတြကိုလဲ မထိန္းသိမ္းဘဲ သူနဲ႔ဘာမွမဆိုင္တဲ့ေလယာဥ္ဘီးလဲတဲ့ဆီမွာ သြားေယာင္ေနတယ္။ ခရီးသည္အခ်ိဳ႕ျပသနာရွာေတာ့မွရဲတစ္ေယာက္ကသြားေခၚေပးတယ္။ အဲ့ဒီ့ တာ၀န္ခံဆိုတဲ့လူက ေစာင့္ပါတဲ့ျပင္ေနပါတယ္တဲ့ လိုတဲ့ပစည္းကို ၿမိဳ႕ထဲထြက္၀ယ္ေနပါတယ္တဲ့၊ ေလယာဥ္ပစည္းဗန္းေမာ္မွာရမွန္း က်ေနာ္လဲအဲ့ေတာ့မွသိေတာ့တယ္။ ခရီးသည္ေတြအကုန္လံုးက
မလိုက္ရဲေတာ့ဘူး ျပန္မယ္ အိတ္ေတြျပန္ထုတ္ေပးပါ အတင္းေတာင္းဆိုေတာ့မွ ည ဂ နာရီခြဲမွာ အိတ္ေတြျပန္ရတယ္၊ ေနာက္ရက္မနက္၁၀နာရီကိုကြင္းခ်ိန္းျပန္ေပးလိုက္တယ္။ေနာက္ေန႔မနက္ေရာက္ေတာ့ ရန္ကုန္ကေနေလယဥ္တစ္စီး ေရာက္ေနတာေတြ႔တယ္။
က်ေနာ္တို႔ကုိလာေခၚတဲ့ေလယာဥ္လို႔ထင္တာေပါ့ ဟုတ္ဘူးဗ် ဘီးလဲဖို႔ ေမ့က်န္ခဲ့တဲ့
ပစည္းေတြလာပို႔တာတဲ့၊ ေသလိုက္ပါေတာ့၊ ဒီလိုနဲ႔ ေန႔လည္၁၂နာရီခြဲမွာတကယ္ေလယဥ္ထြက္ျဖစ္သြား ပါတယ္။ ထမင္းက မစားရေသးေတာ့ ဗိုက္ေတြကက ဆာေနတာေပါ့၊ေလယဥ္ေမာင္၊ မယ္ ေတြကလဲ ဆက္ဆံေရးေကာင္းပါတယ္၊ သူတို႔လဲဗန္းေမာ္မွာတစ္ညအိပ္လိုက္ ရတာကိုး၊ က်ေနာ္တို႔ေၾကာင့္အိပ္လိုက္ရတဲ့ ပံုစံနဲ႔ေတာင္းပန္စကားတစ္ခြန္းမေျပာဘူး၊ မ်က္ႏွာက ရွစ္ေခါက္ခ်ိဳးနဲ႔၊
ခရီးသည္ေတြကျပန္ေၾကာက္ေနရတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ညေန ၃ နာရီခြဲေလာက္မွာၿမန္မာ့ေလေၾကာင္းလိုင္းရဲ႕ ေလယာဥ္ၾကီးဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကိုေအာင္ျမင္စြာဆိုက္ကပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဗန္းေမာ္ကေန ရန္ကုန္ကို ေလယာဥ္နဲ႔လာတာၾကာခ်ိန္စုစုေပါင္း ၂၇ နာရီခြဲၾကာသြားပါတယ္။
ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားခင္ဗ်ား ျပဳျပင္ပါအံုးလို႔ ေျပာလုိက္ပါရေစ။
ေခတ္ေကာင္းကင္: ဘယ္သူဖယ္မွာလဲ
ေခတ္ေကာင္းကင္: ဘယ္သူဖယ္မွာလဲ: Eleven Media Group မနက္က ကၽြန္မ နမၼတီးမွာ ေျပာသြားပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ မနက္က ႏွင္းေတြ ပိတ္ျပီးေတာ့ ေလယာဥ္က ရန္ကုန္က မထြက္ႏိုင္ဘူး။ မထြက္ႏ...
ဘယ္သူဖယ္မွာလဲ
မနက္က ကၽြန္မ နမၼတီးမွာ ေျပာသြားပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ မနက္က ႏွင္းေတြ ပိတ္ျပီးေတာ့ ေလယာဥ္က ရန္ကုန္က မထြက္ႏိုင္ဘူး။ မထြက္ႏိုင္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ေစာင့္ရတာေပါ့။ ႏွင္းေတြ ကြဲတဲ့ အထိ ေစာင့္ရတာေပါ့။ ျမဴေတြ စင္သြားမွ ကၽြန္မတို႔ ေလယာဥ္ျမန္က ထြက္ရတယ္။ တစ္ခါ တစ္ေလ ဒီလိုပါပဲ။ လမ္းေတြက ပိတ္ေနတဲ့ အခါက်ရင္ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ ေစာင့္ရတယ္။ ႏွင္းေတြ ျမဴတုိ႕ဆိုတာ သဘာ၀အေလ်ာက္ ျဖစ္တာ၊ လူေတြေၾကာင့္မို႕လို႔ ျဖစ္တဲ့ ဟန္႔တားမႈေတြက လူေတြကိုယ္တိုင္ ဖယ္ရွားရမွာပဲ။ အဲတာကိုေတာ့ သေဘာေပါက္ရမယ္။
- ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ (ကခ်င္ျပည္နယ္၊ မိုးေကာင္း အိုးတန္းေဘာလုံးကြင္း၌
ေဟာေျပာခဲ့သည္မ်ားမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္)
ေခတ္ေကာင္းကင္: “After you”
ေခတ္ေကာင္းကင္: “After you”: “After you” ရန္ကုန္ေလဆိပ္ ရွက္ရွက္နဲ႔ ၀န္ခံပါရေစ။ ရန္ကုန္ႏိုင္ငံတကာေလဆိပ္မွာ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။ ေလဆိပ္ရဲ႔ ဧည့္ခန္းမထ...
Wednesday, February 22, 2012
“After you”
“After you”
![]() |
| ရန္ကုန္ေလဆိပ္ |
ရန္ကုန္ႏိုင္ငံတကာေလဆိပ္မွာ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။ ေလဆိပ္ရဲ႔ ဧည့္ခန္းမထဲမွာ မႏၲေလးကိုသြားမယ့္ ေလယာဥ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေန ခဲ့တယ္။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ႏိုင္ငံေပါင္းစုံက ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းကို ဆက္တဲ့ အမ်ားသုံးတယ္လီဖုန္း တစ္ခု ရွိတယ္။ အဲဒီ့တယ္လီဖုန္းက တယ္လီဖုန္းဆက္ခ မေပးရပါဘူး။ အဲ့ဒီ တယ္လီဖုန္းကို ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ဆက္ေနတယ္။ သူ႔ေနာက္မွာလည္း တယ္လီဖုန္း ဆက္ဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့သူ ေလး ငါးေယာက္ေလာက္ရွိတယ္။ ေကာင္မေလးကလည္း တယ္လီဖုန္းဆက္ေနတာ ၿပီးကိုမၿပီးႏိုင္ဘူး။ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ၾကာမွ ေနာက္တစ္ေယာက္အလွည့္ ေရာက္ေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီ တစ္ေယာက္ကလည္း ဖုန္းေျပာလိုက္တာအၾကာၾကီးပဲ။
ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္က အဲ့ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနပုံရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဖုန္းေျပာ ေနတဲ့လူေတြကိုၾကည့္ၿပီး“အားနာမႈမရွိလိုက္ၾကတာ”လို႔ ခံစားရတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ မႏၲေလးကိုသြားမယ့္ေလယာဥ္ ေရာက္လာပါတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကိုတက္ဖို႔ “စပီကာ”က ေၾကညာပါတယ္။ မႏၲေလးကို သြားမယ့္ခရီးသည္ေတြ အားလုံး လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္သြားၾကတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကို သြားဖို႔ ဘတ္(စ္)ကားတစ္စီး ထိုးဆိုက္လာတယ္။ အဲ့ဒီကားနဲ႔ ေလယာဥ္ဆီကို ေလယာဥ္စီး ခရီးသည္ ေတြသယ္ေဆာင္မွာျဖစ္တယ္။ လူေတြဟာ ဘတ္(စ္)ကားေပၚကို အလုအယက္ပဲ တိုးေ၀ွ႔တက္ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ။ တိုးေ၀ွ႔တက္တဲ့အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္းပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ေလယာဥ္ဆီကို ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္သြားတယ္။ ေလယာဥ္ပ်ံရဲ႕ ေနာက္အနားအေပါက္က ကၽြန္ေတာ္ တို႔တက္ရတယ္။ ဒီလိုပါပဲ... ေလယာဥ္ေပၚကို တိုးေ၀ွ႕ၿပီးတက္လိိုက္တယ္။ ကိုယ့္ထိုင္ခုံနဲ႔ ကိုယ္ဆိုေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မ်ား တိုးေ၀ွ႕တက္ခဲ့မွန္း ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ မစဥ္းစားမိဘူး။ တိုးတာ၊ ေ၀ွ႔တာ၊ တြန္းတာ၊ တိုက္တာ အက်င့္ပါေနလို႔႔ပဲျဖစ္မယ္။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးကထိုင္ခုံမွာ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ လာထိုင္တယ္။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေတြ႕ခဲ့တဲ့သူပါ။ သူဟာ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္စြာပဲ စာအုပ္တစ္အုပ္ကိုဖတ္ေနတယ္။ ေလယာဥ္တက္ၿပီးလို႔ (၁၀)မိနစ္ေလာက္အၾကာမွာ ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြက လက္တြန္းလွည္းေလးေတြကိုတြန္းၿပီး အစား အေသာက္လာေကၽြးပါတယ္။ အပူလား။ အေအးလား။ ႀကိဳက္ရာသုံးေဆာင္လို႔ရတယ္။ေဖာ့ဘူးေလးနဲ႔ အသားညႇပ္ ေပါင္မုန္႔တစ္လုံးစီ လိုက္ၿပီးေ၀တယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ထိုင္ခုံက အတြင္းဘက္မွာပါ။ အစားအေသာက္လာၿပီးေပးတဲ့ ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြက တစ္တန္းၿပီးတစ္တန္း၊ တစ္ခုံၿပီးတစ္ခုံ စနစ္တက် ေပးေ၀ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခုံအနားလည္းေရာက္ေရာ ကၽြန္ေတာ္က ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကိုလွမ္းယူလိုက္တယ္ အသားညႇပ္ေဖာ့ဘူး တစ္ဘူးကို လွမ္းယူလိုက္ တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီႏိုင္ငံျခားသားက လူသြားလမ္းရဲ႕ေဘးမွာ ေနရာယူထားသူ။ သူက အရင္ယူရမွာ။ ကၽြန္ေတာ္က အတြင္းဖက္ကခုံမွာ ထိုင္တဲ့သူ။ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္မွယူရမွာ။ ဒါေပမယ္ ကၽြန္ေတာ္က အရင္ လက္ကိုလွမ္းလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံျခားသားက စကားတစ္ခြန္းေျပာတယ္။
“After you”
အဲ့ဒီစကားကိုၾကားၾကားခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ပါဘူး။ အစာစားရင္း ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတယ္။
“After you” တဲ့။
After ဆိုတာ... ၿပီးေနာက္။
you ဆိုတာ... သင္၊ မင္း၊ နင္၊ ရွင္။
ဒီေတာ့... “After you” ဆိုတာ “မင္းၿပီးမွ”လို႔ အဓိပၸာယ္ရတယ္။ “မင္းကို ဦးစားေပး”ပါတယ္။ “မင္းအရင္လုပ္”ပါ။ ဒီလို သေဘာေဆာင္တဲ့ အဂၤလိပ္ေခတ္ေပၚ စကားတစ္ခုပါ။ကၽြန္ေတာ္ ေတြးရင္းနဲ႔ ရွက္လာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ “After me” သမားပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ မီးရထားလက္မွတ္တန္းစီရင္လည္း ငါရဖို႔...။
ဘတ္(စ္)ကားစီးရင္လည္း ငါအရင္တက္ဖို႔။ ငါ အရင္ေနရာရဖို႔။
ကားေမာင္းရင္လည္း လမ္းဆုံမွာ ငါ အရင္ကူးဖုိ႔။ ငါ အရင္ျဖတ္ဖို႔။
လမ္းကူးရင္လည္း ငါ အရင္ ဟိုဘက္ေရာက္ဖို႔...။
အလုပ္ေလွ်ာက္ရင္လည္း ငါ အလုပ္အရင္ရဖို႔...။
ငါအဆင္ေျပဖို႔...။
“After me”....
“After me”....
“After me”....
ငါၿပီးမွ မင္း...။ ငါအရင္...။ ငါ့ကို ဦးစားေပး။
ေတြးရင္း ေတြးရင္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းရွက္လာမိတယ္။
ဒီအေၾကာင္းကို အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေဖနဲ႔အေမကို ေျပာျပမိတယ္။ အေမေျပာတဲ့စကားဟာ မွတ္သားေလာက္ပါတယ္။
“After you” ဆိုတဲ့ စိတ္ဟာ လူႀကီးလူေကာင္းစိတ္ပဲ။ အိမ္မွာ ထမင္းဟင္းကို အေမကခ်က္တယ္။ အေမခ်က္ထားတဲ့ ထမင္း၊ ဟင္းကို အေမ အရင္မစား ဘူး။ သားသမီးေတြကို အရင္ေကၽြးတယ္။“After you” ေပါ့ကြယ္။ ဒီလုိပဲ... မင္းအေဖဟာလည္း သူရွာလို႔ရတဲ့ ေငြေၾကးကို သူအရင္မသုံးဘူး။ သားသမီးေတြ ကို အရင္ေပးတယ္။ အရင္ေကၽြးတယ္။ “After you” ေပါ့ကြယ္။ မင္းဟာလည္း မင္းညီေတြ၊ ညီမေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ “After you” လုပ္ရမွာပဲ။ ဒီလိုပဲ မင္းဟာ ဆရာတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ တပည့္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ရင္ တပည့္ေတြကို “After you” လုပ္ရမယ္။“After you” ဆိုတာ ဦးစားေပးျခင္းသေဘာအျပင္ စာနာျခင္း၊ နားလည္ေပးျခင္းေတြ ပါေနတယ္။ ေမတၱာတရားေတြ ပါေနတယ္။ အတၱနည္းျခင္းသေဘာေတြ ပါ၀င္ေနတယ္။
အေဖက ၀င္ေျပာတယ္။
“After me” ဆိုတာ အမ်ားအားျဖင့္ လူငယ္ေတြမွာ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ ကေလးေတြမွာ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ “After me” ဆိုတဲ့ စိတ္ရွိေနတဲ့သူဟာ လူႀကီး မျဖစ္ေသးဘူး။ စိတ္အရြယ္မေရာက္ျခင္းရဲ႕ မွတ္သေကၤတဟာ “After me” ပဲ။ “အသက္ေတြႀကီးေလေလ တပ္မက္မႈေတြ နည္းေလေလ” ျဖစ္ရမွာ။ “အသက္ေတြႀကီးေလေလ တပ္မက္မႈေတြမ်ားေလေလ” ဆိုရင္ ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ “After me” ပဲ။ “After me” ဆိုတာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ အတၱေတြ ရင္ထဲမွာ အမ်ားႀကီးရွိေနျခင္းကို ေဖာ္ျပလိုက္ျခင္းပဲ။ “After me”သမားဟာာ မိဘဆိုရင္လည္း မိဘ မပီသတဲ့သူေပါ့။ ဆရာဆိုရင္လည္း ဆရာမပီသတဲ့သူေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းဆိုရင္လည္း သူငယ္ခ်င္း မပီသတဲ့သူေပါ့။ မိတ္ေဆြဆိုရင္လည္း မိတ္ေဆြ မပီသတဲ့သူေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ လူႀကီးလူေကာင္း ျဖစ္ခ်င္ရင္ “After me” ကိုေလွ်ာ့။ “After you”ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပါ့ သားရယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ “After me” သမားေတြနည္းလာၿပီး “After you” သမားေတြ မ်ားလာရင္ေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာပဲေနာ္။
သူကလည္း ကိုယ့္အေပၚ “After you”။
ကိုယ္ကလည္း သူ႔အေပၚ “After you”။
မိဘကလည္း သားသမီးအေပၚ “After you”
သားသမီးကလည္း မိဘအေပၚ “After you”
လူႀကီးေတြကလည္း လူငယ္ေတြအေပၚ “After you”
လူငယ္ေတြကလည္း လူႀကီးေတြအေပၚ “After you”
ဆရာကလည္း တပည့္အေပၚ “After you”
တပည့္ကလည္း ဆရာ့အေပၚ “After you”
အျပန္အလွန္ “After you” ဆိုတဲ့....
၀န္းက်င္တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထူေထာင္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။
ဦးဘုန္း(ဓာတု)
မႏၱေလး
ေခတ္ေကာင္းကင္: နယ္ရုပ္ျဖစ္ေနေသာဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား
ေခတ္ေကာင္းကင္: နယ္ရုပ္ျဖစ္ေနေသာဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား: တိုင္းျပည္ရဲ႕အာဏာဆိုတာဘယ္သူကေပးတာလဲ။ျမန္မာျပည္မွာ ေတာ႕သူ႕ဟာသူယူထားၾကတာပါ။အခုျမင္ရတဲ႕ဆရာၾကီးေတြက အစကထဲကမတဲ႕ၾကတာပါ။မင္းတရားၾကီးသန္းေရႊရဲ...
ေခတ္ေကာင္းကင္: ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္
ေခတ္ေကာင္းကင္: ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္: တေလာကမွေဒၚစုလာမဲ႕ရက္မွာပုသိမ္းေက်ာင္းသားေတြကိုစာေမးပြဲေျဖခိုင္းလို႕ၿမိဳ႕ေမတၱာခံယူထားလို႕ ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္လို႕ေခၚတာပါ။အႏုပညာရွင္ၾကီးဦ...
Tuesday, February 21, 2012
ဒါက္တာ ဆူရင္ပစ္ဆူ၀မ္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေတြ႕ဆံု
အာဆီယံ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ ဆူရင္ပစ္ဆူ၀မ္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈကို ယေန႔ နံနက္ပိုင္းက ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ျပီးျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀န္း၏ အျမင္မ်ား၊ အစိုးရအဖြဲ႕ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အၾကား ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဖြယ္ကိစၥရပ္မ်ားႏ ွင့္ လူထုအားလံုး အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈ ခံစားရရွိေစႏိုင္မည့္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္ ကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆြးေႏြး ခဲ့ၾကသည္ဟု ေဒါက္တာ ဆူရင္ပစ္ဆူ၀မ္က သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
ထို႔အျပင္ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ အစိုးရအဖြဲ႕အားေနျပည္ေတာ္၌ ေတြ႕ဆံုခဲ့ခ်ိန္တြင္ လာမည့္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ အာဆီယံအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရံုးႏွင့္ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား လာေရာက္ ေလ့လာ ေစာင့္ၾကည့္ႏိုင္ရန္ ကိစၥရပ္ကို အေလးအနက္ထား စဥ္းစားမည္ဟု သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က အခိုင္အမာ ေျပာဆိုခဲ့သည္ဟုေဒါက္တာဆူရင္က သတင္းေထာက္မ်ားကို ထပ္မံ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
"ေလ့လာ ေစာင့္ၾကည့္သူေတြ လာေရာက္ခြင့္ေပးဖို႔ ကိစၥကို အေလးအနက္ထား စဥ္းစားမယ္လို႔ သမၼတ ဦးသိန္စိန္က ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ လာေရာက္ခြင့္ ျပဳမလဲဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေတာ့ မသိရေသးပါဘူး" ဟု ေဒါက္တာ ဆူရင္က ေျပာပါသည္။
သူ႔အေနျဖင့္မူ ပြင့္လင္း ျမင္သာမႈ၊ တရားမွ်တမႈႏွင့္ လြတ္လပ္မႈရွိျပီး အာမခံခ်က္ အျပည့္အ၀ရွိေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ေစလိုေၾကာင္း၊ မဲဆြယ္ စည္းရံုးေရး ကာလ၌မက ဒီမိုကေရစီ သြားရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ပါတီအားလံုး တန္းတူ ညီမွ် အခြင့္အေရး ရရွိ ေစလိုေၾကာင္း၊ အထူးသျဖင့္
ႏိုင္ငံတကာမွ လိုလားေနေသာ အာမခံခ်က္မ်ား ျဖစ္ေပၚေစရန္ေဆာင္ရြက္မည္ဟု ထင္ျမင္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာအစိုးရ၏ လုပ္ေဆာင္မႈ
မ်ားသည္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ တာ၀န္ယူခြင့္ ရမည့္ အာဆီယံ ဥကၠ႒ေနရာႏွင့္ ထိုက္တန္ ေၾကာင္းကို ျပသရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ လိုအပ္ေသာ အကူအညီမ်ားကို အာဆီယံက တုန္႔ျပန္ ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အစရွိသည္တို႔ကို ေနျပည္ေတာ္မွ တာ၀န္ ရွိသူမ်ားအား
ေျပာၾကားခဲ့သည္ဟု ေဒါက္တာဆူရင္က ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။
ေဒါက္တာ ဆူရင္ပစ္ဆူ၀မ္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေတြ႕ဆံုမႈမွာ တစ္နာရီေက်ာ္ ၾကာျမင္ခဲ့ျပီး နံနက္ ၉ နာရီ မိနစ္ ၃၀ အခ်ိန္မွ နံနက္ ၁၀ နာရီ မိနစ္ ၄၀ အခ်ိန္အထိ ၾကာျမင့္ခဲ့ပါသည္။ ေဒါက္တာ ဆူရင္သည္ျမန္မာအစိုးရ၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၀ရက္ေန႔တြင္ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ျပီး ခရီးစဥ္မွ ေလးရက္ၾကာျမင့္မည္ဟု အာဆီယံအတြင္းေရးမွဴး ခ်ဳပ္ရံုးမွ သတင္း ထုတ္ျပန္ ထားသည္။
အာဆီယံ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ ဆူရင္ပစ္ ဆူ၀မ္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ယေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ေတြ႕ဆံု ခဲ့ျပီးေနာက္ MYANMAR-ASEAN CHAIR 2014 တံဆပ္ ရိုက္ႏွိပ္ ထားေသာ တီရွပ္အား အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ အျဖစ္ ေဒါက္တာ ဆူရင္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သို႔ ေပးအပ္ေနစဥ္။
ထို႔အျပင္ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ အစိုးရအဖြဲ႕အားေနျပည္ေတာ္၌ ေတြ႕ဆံုခဲ့ခ်ိန္တြင္ လာမည့္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ အာဆီယံအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရံုးႏွင့္ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား လာေရာက္ ေလ့လာ ေစာင့္ၾကည့္ႏိုင္ရန္ ကိစၥရပ္ကို အေလးအနက္ထား စဥ္းစားမည္ဟု သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က အခိုင္အမာ ေျပာဆိုခဲ့သည္ဟုေဒါက္တာဆူရင္က သတင္းေထာက္မ်ားကို ထပ္မံ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
"ေလ့လာ ေစာင့္ၾကည့္သူေတြ လာေရာက္ခြင့္ေပးဖို႔ ကိစၥကို အေလးအနက္ထား စဥ္းစားမယ္လို႔ သမၼတ ဦးသိန္စိန္က ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ လာေရာက္ခြင့္ ျပဳမလဲဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေတာ့ မသိရေသးပါဘူး" ဟု ေဒါက္တာ ဆူရင္က ေျပာပါသည္။
သူ႔အေနျဖင့္မူ ပြင့္လင္း ျမင္သာမႈ၊ တရားမွ်တမႈႏွင့္ လြတ္လပ္မႈရွိျပီး အာမခံခ်က္ အျပည့္အ၀ရွိေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ေစလိုေၾကာင္း၊ မဲဆြယ္ စည္းရံုးေရး ကာလ၌မက ဒီမိုကေရစီ သြားရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ပါတီအားလံုး တန္းတူ ညီမွ် အခြင့္အေရး ရရွိ ေစလိုေၾကာင္း၊ အထူးသျဖင့္
ႏိုင္ငံတကာမွ လိုလားေနေသာ အာမခံခ်က္မ်ား ျဖစ္ေပၚေစရန္ေဆာင္ရြက္မည္ဟု ထင္ျမင္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာအစိုးရ၏ လုပ္ေဆာင္မႈ
မ်ားသည္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ တာ၀န္ယူခြင့္ ရမည့္ အာဆီယံ ဥကၠ႒ေနရာႏွင့္ ထိုက္တန္ ေၾကာင္းကို ျပသရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ လိုအပ္ေသာ အကူအညီမ်ားကို အာဆီယံက တုန္႔ျပန္ ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အစရွိသည္တို႔ကို ေနျပည္ေတာ္မွ တာ၀န္ ရွိသူမ်ားအား
ေျပာၾကားခဲ့သည္ဟု ေဒါက္တာဆူရင္က ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။
ေဒါက္တာ ဆူရင္ပစ္ဆူ၀မ္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေတြ႕ဆံုမႈမွာ တစ္နာရီေက်ာ္ ၾကာျမင္ခဲ့ျပီး နံနက္ ၉ နာရီ မိနစ္ ၃၀ အခ်ိန္မွ နံနက္ ၁၀ နာရီ မိနစ္ ၄၀ အခ်ိန္အထိ ၾကာျမင့္ခဲ့ပါသည္။ ေဒါက္တာ ဆူရင္သည္ျမန္မာအစိုးရ၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၀ရက္ေန႔တြင္ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ျပီး ခရီးစဥ္မွ ေလးရက္ၾကာျမင့္မည္ဟု အာဆီယံအတြင္းေရးမွဴး ခ်ဳပ္ရံုးမွ သတင္း ထုတ္ျပန္ ထားသည္။
အာဆီယံ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ ဆူရင္ပစ္ ဆူ၀မ္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ယေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ေတြ႕ဆံု ခဲ့ျပီးေနာက္ MYANMAR-ASEAN CHAIR 2014 တံဆပ္ ရိုက္ႏွိပ္ ထားေသာ တီရွပ္အား အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ အျဖစ္ ေဒါက္တာ ဆူရင္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သို႔ ေပးအပ္ေနစဥ္။
Subscribe to:
Comments (Atom)






